सुराणां क्रतुभागार्थं स्वयंभो बलिबन्धनम्
कथं कथमिति प्राह त्वं मां दर्शितुमर्हसि
दर्शयामास तद्रूपं सर्वदेवमयं लघु
तावानेवोर्ध्वामानेन ततो ऽजः प्रणतो ऽभवत्
भक्तितम्रो महादेवं पद्मजः स्तोत्रमीरयत्
प्रोवाच देवं प्रपितामहं तु वरं वृणीष्वामलसत्त्ववृत्ते
रूपेण पुण्येन विबो ह्यनेन संस्थीयतां मद्भवने मुरारे
तस्थौ हि रूपेण हि वामनेन संपूज्यमानः सदने स्वयंभोः
विद्याधरास्तूर्यरांश्च वादयन् स्तुवन्ति देवासुरसिद्धसङ्घाः
स्वर्गे विरिञ्चिः सदनात् सुपुष्पाण्यानीय पूजां प्रचकार विष्णोः
स्वर्गे सहस्रं स तु योजनानां विष्णोः प्रमाणेन हि वामनो ऽभूत् तत्रास्य शक्रः प्रचकार पूजां स्वयंभुवस्तुल्यगुणां महर्षे
रसातलस्थो दितिजश्चकार यत्तच्छृणुष्वाद्य वदामि विप्र
शुद्धस्फटिसोपानं कारयामास वै पुरम्
मुक्ताजालान्तरद्वारो निर्मितो विश्वकर्मणा
तया सह महातेजा रेमे वैरोचनिर्मुने
दैत्यतेजोहरः प्राप्तः चपाताले वै सुदर्शनः
बभै हलहलाशब्दः क्षुभितार्णवसंनिभः
आः किमेतदितीत्थञ्च पप्रच्छासुरपुङ्गवः
कोशे खङ्गं समावेश्य धर्मपत्नी शुचिव्रता
इत्येवमुक्त्वा चार्वङ्गी सार्घपात्रा विनिर्ययौ
संपूज्य विधिवच्चक्रमिदं स्तोत्रमुदीरयत्
सहस्रांशुं सहस्राभं सहस्रारं सुनिर्मलम्
तुण्डे त्रिशूलधृक् शर्व आरामूले महाद्रयः
जवे यस्य स्थितो वायुरापोग्निः पृथिवी नभः
बाह्मतो मुनयो यस्य बालखिल्यादयस्तथा
यन्मे पापं शरीरोत्थं वाग्जं मानसमेव च
यन्मे कुलोद्भवं पापं पैतृकं मातृकं तथा
त्वन्नामकीर्तनाच् चक्र दुरितं यातु संक्षयम्
संस्मरन् पुण्डरीकाक्षं सर्वपापप्रणासनम्
निश्चक्रामाथ पातालाद् विषुवे दक्षिमे मुने