क्रमेण त्वं लङ्घयितुं समर्थो लीलामेतां कृतवान् लोकनाथ
विष्णो न बध्नासि बलिं न दूरे प्रभुर्यदेवेच्छति तत्करोति
प्रोवाच भगवान् वाक्यमादिकर्त्ता जनार्दनः
तेषां वैच हेतुसंयुक्तं शृणु प्रत्युत्तरं मम
देहि मह्यं प्रमाणेन तदेतत् समनुष्ठितम्
प्रायच्छद् येन निःशङ्कं ममानन्तं क्रमत्रयम्
बलेरपि हितार्थाय कृतमेतत् क्रमत्रयम्
दत्तं तेनायुरेतस्य कल्पं यावद् भविष्यति
सावर्णिके च संप्राप्ते बलिरिन्द्रो भविष्यति
प्रोवाच बलिमभ्येत्य वचनं मधुराक्षरम्
सुतलं नाम पातालं वस तत्र निरामयः
भविष्यन्ति तु येनाहं निवत्स्यामि निरामयः
भिवष्यन्ति महार्हाणि तानि वक्ष्यामि सर्वशः
तथाधीतान्यव्रतिभिर्दास्यन्ति भवतः फलम्
द्वारप्रतिपदा नाम तव भावी महोत्सवः
पुष्पदीपप्रदानेन अर्जयिष्यन्ति यत्नतः
यथैव राज्ये भवतस्तु साम्प्रतं तथैव सा भाव्यथ कौमुदी च
यज्ञं समादाय जगाम तूर्णं स शक्रसद्भामरसंघजुष्टम्
अन्तर्दधे विश्वपतिर्महर्षे संपश्यतामेव मुराधिपानाम्
कृत्वा पुरं सौभमिति प्रसिद्धं तदान्तरिक्षे विचचार कामात्
सतारकाक्षः सह वैद्युतेन संतिष्ठते भृत्यकलत्रवान् सः
कृत्वा सुगुप्तं भुवि शोणिताख्यं पुरं स चास्ते सह दानवेन्द्रैः
शक्रप्रियार्थ सुरकार्यसिद्धये हिताय विप्रर्षभगोद्विजानाम्
श्रुते यस्मिन् संस्मृते कीर्तिते च पापं याति प्रक्षयं पुण्यमेति
यच्चाप्यन्यन् श्रोतुकामो ऽसि विप्र तत्प्रोच्यतां कथयिष्याम्यशेषम्
किं त्वस्तयन्यत्तु प्रष्टव्यं तच्छ्रुत्वा कथयाद्य मे
अन्तर्धानं गतः क्वासौ सर्वात्मा तात कथ्यताम्
का चेष्टा तस्य विप्रर्षे तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
जगाम ब्रह्मसदनमधिरुह्योरगाशनम्
समुत्थायायथ सौहार्दात् सस्वजे कमलासनः