दातुर्याचयितुर्लज्जा कथं न स्यात् पदत्रये
एतभ्यः कतमं दद्यां स्थानं याचस्व वामन
एतावता त्वहं चार्थी देहि राजन् पदत्रयम्
बलिर्भृङ्गारमादाय ददौ विष्णोः क्रमत्रयम्
त्रैलोक्यक्रमणार्थाय बहुरूपं जगन्मयम्
सत्यं तपो जानुयुग्मे ऊरुभ्यां मेरुमन्दरौ
लिङ्गे स्थितो मन्मथश्च वृषणाभ्यां प्रजापतिः
वलिषु त्रिषु नद्यश्च यज्ञास्तु जठरे स्थिताः
पृष्ठस्था वसवो देवाः स्कन्धौ रुद्रैरधिषठितौ
हृदये संस्थितो ब्रह्मा कुलिशो हृदयास्थिषु
ग्रीवादितिर्देवमाता विद्यास्तद्वलयस्थिताः
धर्मकामार्थमोक्षीयाः शास्त्रः शौचसमन्विताः
श्वासस्थो मातरिश्वा च मरुतः सर्वसंधिषु
चन्द्रादित्यौ च नयने पक्ष्मस्थाः कृत्तिकादयः
तारका रोमकूपेभ्यो रोमाणि च महर्षयः
क्रमेणैकेन जगतीं जहार सचराचराम्
नक्षश्चाक्रमतो नाभिं सूर्येन्दू सव्यदक्षिणौ
क्रान्तार्धार्धेन वैराजं मध्येनापूर्यताम्बरम्
ब्रह्माण्डोदरमाहत्य निरालोकं जगाम ह
कुटिला विष्णुपादे तु समेत्य कुटिला ततः
भगवानप्यसंपूर्णे तृतीये तु क्रमे विभुः
त्वं पूरय पदं तन्मे नो चेद् बन्धं प्रतीच्छ भोः
बाणः प्राहामरपतिं वचनं हेतुसंयुतम्
कथं बलिं प्रार्थयसे सुविस्तृतां यां प्राग्भवान् नो विपुलामथाकरोत्
दत्ता च तातेन हि तावतीयं किं वाक्छलेनैष निबध्यते ऽद्य
शक्तस्तु संपूजयितुं मुरारे प्रसीद मा बन्धनमादिशस्व
देशे सुपुण्ये वरदे यच्च काले तच्चाशेषं दृश्यते चक्रपाणे
कालो ज्येष्ठामूलयोगे मृगाङ्गः कुरुक्षेत्रं पुण्यदेशं प्रसिद्धम्
स्वयं श्रुतीनामपि चादिकर्त्ता व्याप्य स्थितः सदसद् यो जगद् वै
किं त्वं न गृह्णासि जगत्त्रयं भो रूपेण लोकत्रयवन्दितेन