प्राह पुत्रो ऽद्भुतं वाक्यं मातरं पितरं तथा
मया जडत्वमनघ तथान्धत्वं स्वचक्षुषः
वृषाकपेश्च तनयो मालागर्भसमुद्भवः
मोक्षशास्त्रं परं तात सेतिहासश्रुतिं तथा
जातो मदान्धस्तेनाहं दुष्कर्माभिरतो ऽभवम्
विवेको नाशमगमत् मूर्खभावमुपागतः
परदारपरार्थेषु मतिर्मे च सदाभवत्
मृतो ऽस्म्युद्ब्न्धनेनाहं नरकं रौरवं गतः
अरण्ये मृगहा पापः संजातो ऽहं मृगाधिपः
नराधिपेन विभुना नीतश्च नगरं निजम्
धर्मार्थकामशास्त्राणि प्रत्यभासन्त सर्वशः
एकवस्त्रपरीधानो नगरान्निर्ययौ बहिः
सा निर्गते तु रमणे ममान्तिकमुपागता
यथैव धर्मशास्त्राणि तथाहमवदं च ताम्
चित्तं हरसि मे भीरु कोकिला ध्वनिना यथा
कथमेवावयोर्व्याघ्र रतियोगमुपेष्यति
द्वारमुद्घाटयस्वाद्य निर्गमिष्यामि सत्वरम्
रात्रावुद्घाटयिष्याम ततो रंस्याव स्वेच्छया
तस्मादुद्घाटय द्वारं मां बन्धाच्च विमोचय
उद्घाटिते ततो द्वारे निर्गतो ऽहं बहिः श्रणात्
सा गृहीता च नृपतेर्भार्या रमितुमिच्छता
शस्त्रहस्तैः सर्वतश्च तैरहं परिवेष्टितः
वध्यमानो ऽब्रुवमहं मा मा हिंसध्वमाकुलाः
दृढं वृक्षे समुद्ब्ध्य घातयन्त तपोधन
मुक्तो वर्षसहस्रान्ते जातो ऽहं श्वेतगर्दभः
तत्रापि सर्वविज्ञानं प्रत्यभासत् ततो मम
एकदा नवराष्ट्रीया भार्या तस्याग्रजन्मनः
तामुवाच पतिर्गच्छ आरुह्यं श्वेतगर्दभम्
इत्येवमुक्ता सा भर्त्रा तन्वी मामधिरुह्य च
ततोर्ऽधपथि सा तन्वी मत्पृष्ठादवरुह्य वै