त्रिसौवर्णं महादेवमर्बुदेशं जगाम ह
कालिञ्जरं समभ्येत्य नीलकण्ठं ददर्श सः
जगाम सागरानूपे प्रभासे द्रष्टुमीश्वरम्
सोमेश्वरं लोकपतिं ददर्श स कपर्दिनम्
आप्यायितः शङ्करेण विष्णुना सकपर्दिना
तत्र रुद्रं समभ्यर्च्य प्रजगामोत्तरान् कुरून्
तत्र स्नात्वार्ऽच्य विश्वेशं भीमं त्रैलोक्यवन्दितम्
तमर्च्य ब्राह्मणीं गत्वा स्नात्वार्ऽच्य त्रिदशेश्वरम्
ततश्च कुण्डिनं गत्वा संपूज्य प्रामतृप्तिदम्
मागधारण्यमासाद्य ददर्श वसुधाधिपम्
महातीर्थे ततः स्नात्वा वासुदेवं प्रणम्य च
महाकोश्यां महादेवं हंसाख्यं भक्तिमानथ
पूजयित्वा महाबाहुः प्रजागाम त्रिविष्टपम्
तं दृष्ट्वार्ऽच्य हरिं चासौ तीर्थं कनखलं ययौ
धनाधिपं च मेघङ्कं ययावथ गिरिव्रजम्
संपूजयित्वा पिधिवत्कामरूपं जगाम ह
जगाम तीर्थप्रवरं महाख्यं तस्मिन् महादेवमपूजयत्
तमीड्य भक्त्या तु गजेन्द्रसोक्षणं जजाप जप्यं परमं पवित्रम्
निवेद्य विप्रप्रवरेषु काञ्चनं जगाम घोरं स हि दण्डकं वनम्
ददर्श पुण्डरीकाक्षं महाश्वापदवारणम्
स्थितः स्थिण्डिलशायी तु पठन् सारस्वतं स्तवम्
जगाम दानवो द्रष्टुं सर्वपापहरं हरिम्
यौ पुरा भगवान् प्राह क्रोडरूपी जनार्दनः
पूजयन् भगवत्पादौ महाभागवतो मुने
यत्कीर्त्तनाच्छ्रवणात् स्पर्शनाच्च विमुक्तपापा मनुजा भवन्ति
गजेन्द्रमोक्षणादींस्तु चतुरस्तान् वदस्व मे
दुःस्वप्ननाशो भवति यैरुक्तैः संश्रुतैः स्मृतैः
सारस्वतं ततः पुण्यौ पापप्रशमनौ स्तवौ
सुतः पर्वतराजस्य सुमेरोर्भास्करद्युतेः
उत्थितः सागरं भित्त्वा देवर्षिगणसेवितः