माघमासमथोपोष्य ततो वाराणसीं गतः
सर्वपापहराद्येषु स्नात्वार्ऽच्य पितृदेवताः
लोलं दिवाकरं दृष्ट्वा ततो मधुवनं ययौ
तमभ्यर्च्य महातेजाः पुष्करारण्यमागमत्
पुष्कराक्षमयोगन्धि ब्रह्माणं चाप्यपूजयत्
कोटितीर्थे रुद्रकोटिं ददर्श वृषभध्वजम्
धर्मारण्याः पौष्करेया दण्डकारण्यकास्तथा
ते तत्र शङ्करं द्रष्टुं समायाता द्विजातयः
अहं पूर्वमहं पूर्वमित्येवं वादिनो मुन्
तेषामेवानुकम्पार्थं कोटिमूर्त्तिरभूद् भवः
इत्येवं रुद्रकोटीति नाम्ना शंभुरजायत
रुद्रकोटिं समभ्यर्च्य जगाम कुरुजाङ्गलम्
सरस्वतीजले मग्नं ददर्श सुरपूजितम्
स्नात्वा दसाश्वमेधे च संपूज्य च सुरान् पितृन्
अभिवाद्य गुरुं शुक्रं सोमतीर्थं जगाम ह
क्षीरिकावासमभ्येत्य स्नानं चक्रे महायशाः
भूयः कुरुध्वजं दृष्ट्वा पद्माख्यां नगरी गतः
कुमारधारामभ्येत्य ददर्श स्वामिनं वशी
दृष्ट्वा स्कन्दं समभ्यर्च्य नर्मदायां जगाम ह
जगाम भूधरं द्रष्टुं वाराहं चक्रधारिणम्
त्रिसौवर्णं महादेवमर्बुदेशं जगाम ह
कालिञ्जरं समभ्येत्य नीलकण्ठं ददर्श सः
जगाम सागरानूपे प्रभासे द्रष्टुमीश्वरम्
सोमेश्वरं लोकपतिं ददर्श स कपर्दिनम्
आप्यायितः शङ्करेण विष्णुना सकपर्दिना
तत्र रुद्रं समभ्यर्च्य प्रजगामोत्तरान् कुरून्
तत्र स्नात्वार्ऽच्य विश्वेशं भीमं त्रैलोक्यवन्दितम्
तमर्च्य ब्राह्मणीं गत्वा स्नात्वार्ऽच्य त्रिदशेश्वरम्
ततश्च कुण्डिनं गत्वा संपूज्य प्रामतृप्तिदम्
मागधारण्यमासाद्य ददर्श वसुधाधिपम्