दिशस्समीक्ष्य भयकातराक्षो दुर्गं हिमाद्रिं च तदारुरोह
वेगादुभौ दुदुवतुः सशस्त्रौ विष्णुस्त्रिशूली गिरिशश्च चक्री
पपात शैलात् तपनीयवर्णो यथान्तरिक्षाद् विमला च तारा
यत्राघहन्त्री ह्यभवद् वितस्ता हराङ्घ्रिपाताच्छिशिराचलात्तु
उपोष्य भक्त्या हिमवन्तमागाद् द्रष्टुं गिरीशं शिवविष्णुगुप्तम्
विस्तुते हिमवत्पादे भृगुतुङ्गं जगाम सः
येन प्रचिच्छेद त्रिधैव शङ्करं जिज्ञासमानो ऽस्त्रबलं महात्मा
किमर्थमायुधं चक्रं दत्तवांल्लोकपूजितम्
चक्रप्रदानसंबद्धां शिवमाहात्मयवर्धिनीम्
गृहाश्रमी महाभागो वीतमन्युरिति स्मृतः
पतिव्रता पतिप्राणा धर्मशीलेति विश्रुता
संबभूव सुतः श्रीमान् उपमन्युरिति समृतः
पोषयामास वदती क्षीरमेतत् सुदुर्गता
संभावनामप्यकरोच्छालिपिष्टरसे ऽपि हि
क्षीरौदनं च बुभुजे सुस्वादु प्राणपुष्टिदम्
मात्रा दत्तं द्वितीये ऽह्नि नादत्ते पिष्टवारि तत्
तं माता रुदती प्राह बाष्पगद्गदया गिरा
अप्रसन्ने विरुपाक्षे कुतः क्षीरेण भोजनम्
तदाराधय देवेशं विरूपाक्षं त्रिशूलिनम्
प्राप्यते ऽमृतपायित्वं किं पुनः क्षीरभोजनम्
को ऽयं विरूपाक्ष इति त्वयाराध्यस्तु कीर्तितः
यो ऽयं विरुपाक्ष इति श्रूयतां कथयामि ते
तेनाक्रम्य जगत्सर्वं श्रीर्नीता स्ववशं पुरा
श्रीवत्सं वासुदेवस्य हर्तुमैच्छन्महाबलः
ज्ञात्वा तस्य वधाकाङ्क्षी महेश्वरमुपागमत्
तस्थौ हिमाचलप्रस्थमाश्रित्य श्लुक्ष्णभूतलम्
आराधयामास हरिः स्वयमात्मानमात्मना
गृणंस्तत्परमं ब्रह्म योगिज्ञेयमलक्षणम्
प्रत्यक्षं तैजसं श्रीमान् दिव्यं चक्रं सुदर्शनम्
कालचक्रनिभं चक्रं शङ्करो विष्णुमब्रवीत्