द्रष्टुं ययौ च प्रह्लादः पुण्डरीकं महाम्भसि
पुण्डरीकं च संपूज्य उवास दिवसत्रयम्
स्नात्वा तथा कृष्णतीर्थे त्रिरात्रं न्यवसच्छुचिः
जगामासौ पयोष्णायामखण्डं द्रष्टुमीश्वरम्
द्रष्टुं जगाम मतिमान् वितस्तायां कुमारिलम्
आराध्यामानं यद्यत्र कृतं पापप्रणाशनम्
देवप्रियार्थमसृजद्धितार्थं जगतस्तथा
विधिवद्दधि च प्राश्य मणिमन्तं ततो ययौ
तत्र तीर्थवरे स्नात्वा प्राजापत्ये महामतिःऽ ददर्श शंभु ब्रह्माणं देवेशं च प्रजापतिम्
षड्रात्रं तत्र च स्थित्वा जगाम मधुनन्दिनीम्
शूलबाहुं च गोविन्दं ददर्श दनुपुङ्गवः
शूलं तथा वासुदेवो ममैतद् ब्रूहि पृच्छतः
कथयामास यां विष्णुर्भविष्यमनवे पुरा
आराधयामास विरञ्चिमारात् स तस्य तुष्टो वरदो बभूव
ब्रह्मर्षिशापैश्च निरीप्सितार्थो जले च वह्नौ स्वगुणोपहर्त्ता
आबाधमानो विचचार भूम्यां सर्वाः क्रिया नाशयदुग्रमूर्तिः
तैश्चापि सार्द्ध भगवाञ्जगाम हिमालयं यत्र हरस्त्रिनेत्रः
निजायुधानां च विपर्ययं तौ देवाधिपौ चक्रतुरुग्रकर्मिणौ
मत्वाजेयौ शत्रुभिर्घोररुपौ भयास्तोये निम्नगायां विवेश
द्वयोः सशस्त्रौ तटयोर्हरीशौ प्रच्छन्नमूर्ती सहसा बभूवतुः
दिशस्समीक्ष्य भयकातराक्षो दुर्गं हिमाद्रिं च तदारुरोह
वेगादुभौ दुदुवतुः सशस्त्रौ विष्णुस्त्रिशूली गिरिशश्च चक्री
पपात शैलात् तपनीयवर्णो यथान्तरिक्षाद् विमला च तारा
यत्राघहन्त्री ह्यभवद् वितस्ता हराङ्घ्रिपाताच्छिशिराचलात्तु
उपोष्य भक्त्या हिमवन्तमागाद् द्रष्टुं गिरीशं शिवविष्णुगुप्तम्
विस्तुते हिमवत्पादे भृगुतुङ्गं जगाम सः
येन प्रचिच्छेद त्रिधैव शङ्करं जिज्ञासमानो ऽस्त्रबलं महात्मा
किमर्थमायुधं चक्रं दत्तवांल्लोकपूजितम्
चक्रप्रदानसंबद्धां शिवमाहात्मयवर्धिनीम्
गृहाश्रमी महाभागो वीतमन्युरिति स्मृतः