राजेते ऽस्यः कुचौ पीनौ सज्जनावि संहतौ
उदरं राजते श्लक्ष्णं रोमावलिविभूषितम्
राजते भृङ्गमालेव पुलिनात् कमलाकरम्
श्रीरोदमथने नद्धूं भूजङ्गेनेव मन्दरम्
विभाति सा सुचार्वङ्गी पद्मकिढ्जल्कसन्निभा
विभातो ऽस्यास्तथा पादावलक्तकसमत्विषौ
कामातुरो ऽसौ संजातः किमुतान्यो जनो मुने
किंस्वित् कामनरेन्द्रस्य राजधानी स्वयं स्थिता
रविरश्मिप्रतापार्तिभीता शरणमागता
तस्थौ मुनिरिव ध्यानमास्थितः स तु माधवः
दृष्ट्वा प्रोवाच वचनं स्मितं कृत्वा शुभव्रतः
नीयतां सुरलोकाय दीयतां वासवाय च
सहस्राक्षाय तां प्रादाद् रूपयौवनशालिनीम्
देवाराजाय कामाद्यास्ततो ऽभृद् विस्मयः परः
पातालेषु तथा मर्त्यै दिक्ष्वष्टासु जगाम च
अभिषिक्तस्तदा राज्ये प्रह्लादौ नाम दानवः
मखानि भुवि राजानो यजन्ते विधिवत्तदा
वैश्याश्च पशुवृत्तिस्थाः शूद्राः शुश्रूषणे रताः
आवर्त्तत ततो देवा वृत्त्या युक्ताभवान् मुने
जगाम नर्मदां स्नातुं तीर्थं चैवाकुलीश्वरम्
अवतीर्णं प्रजग्राह नागः केकरलोहितः
संस्मृते पुण्डरीकाक्षे निर्विषो ऽभून्महोरगः
निर्विषश्चापि तत्याज च्यवनं भुजगोत्तमः
चचार नागकन्याभिः पूज्यचमानः समन्ततः
संपूज्यमानो दैत्येन्द्रः प्रह्लादो ऽथ ददर्श तम्
संपूजितोपविष्टश्च पृष्टश्चागमनं प्रति
स्नातुमेवागतो ऽस्म्यद्य द्रष्टुञ्चैवाकुलीश्वरम्
समानीतो ऽस्मि पाताले दृष्टश्चात्र भवानपि
प्रोवाच धर्मसंयुक्तं स वाक्यं वाक्यकोविदः
रसातले च कानि स्युरेतद् वक्तुं ममार्हसि