गुडं सलेहकं दद्याद् दोहदे देवकीर्तितम्
अनुराधासु जठरं षष्ठिकान्नं च दोहदे
भुजयुग्मं विशाखासु दोहदे परमोदनम्
पुनर्वसावङ्गुलीश्च पटोलस्तत्र दोहदे
ज्येष्ठायां पूजयेद् ग्रीवां दोहदे तिलमोदकम्
पुष्ये मुखं पूजयेत दोहदे घृतपायसम्
दातव्या केशवप्रीत्यै ब्रह्मणस्य च भोजनम्
प्रियङ्गुरक्तशाल्यन्नं दोहदं मधुविद्विषः
मृगोत्तमाङ्गे नयने मृगमांसं च दोहदे
भरणीषु शिरः पूज्यं चारु भक्तं च दोहदे
विप्रांश्च भोजयेद् भक्तया दोहदे च गुडार्द्रकम्
पारिते दक्षिणान्दद्यात् स्त्रीपुंसोश्चारुवाससी
घृतपात्रं च मतिमन् ब्राह्मणाय निवेदयेत्
नक्षत्रमय एवैष पुरुषः शाश्वतो मतः
पूर्वं कृतं हि भृगुणा सर्वपातकनाशनम्
सुरूपाम्यभिजायन्ते प्रत्यङ्गङ्गानि चैव हि
पितृमातृसमुत्थं च तत्सर्वं हन्ति केशवः
अनन्तां मनसः प्रीतिं रूपं चातीव शोभनम्
ददाति नक्षत्रपुमान् पूजितस्तु जनार्दनः
अरुन्धती महाभागा ख्यातिमग्र्यां जगाम ह
संपूजयित्वा गोविन्दं रेवन्तं पुत्रमाप्तवान्
कान्ति विधुरवापाग्र्यां राज्यं राजा पूरूवाः
पूजितो रूपधारी यैस्तैः प्राप्ता तु सुकामिता
नक्षत्रपुंसः परमं विधानं शृणुष्व पुण्यामिह तीर्थयात्राम
स्त्रात्वा संपूजयामास चैत्राष्टम्यां जनार्दनम्
जगाम स कुरुक्षेत्रं प्रह्लादो दानवेश्वरः
उपामन्त्र्य ततः सस्नौ वेदोक्तविधिना मुने
कृतशौचौ जगामाथ द्रष्टुं पुरुषकेसरिम्
तत्रेष्य रजनोमेकां गोकर्णं दानवो ययौ
प्राचीने चापरे दैत्यो द्रष्टुं कामेश्वरं ययौ