निवारयित्वा कृतवांल्लोकनाथो मरुद्गणान्
शृणुष्व कीर्तयिष्यामि चाक्षुषस्यान्तरे मनोः
सप्तसारस्वते तीर्थे सो ऽतप्यत महत् तपः
सा चाभ्येत्य नदीतीरे क्षोभयामास भामिनी
तां चैवाप्यशपन्मूढां मुनिर्मङ्कणको वपुम्
विध्वंसयिष्यति हयो भवतीं यज्ञसंसदि
सरस्वतीभ्यः सप्तभयः सप्त वै मरुतो ऽभवन्
येषां श्रुते जन्मनि पापहानिर्भवेच्च धर्माभ्युदयो महान् वै
मन्त्रप्रदाता प्रह्लादः शुक्रश्चासीत् पुरोहितः
दिदृक्षवः समायाताः समयाः सर्व एव हि
पप्रच्छ कुलजान् सर्वान् किंनु श्रेयस्करं मम
यत् ते श्रेयस्करं कर्म यदस्माकं हितं तथा
हिरण्यकशिपुर्वीरः स शक्रो ऽभूज्जगत्त्रये
प्रत्यक्षं दानवेन्द्राणां नखैस्तं हि व्यदारयत्
तेषामर्थे महाबाहो शङ्करेम त्रिशूलिना
कुजम्भो विष्णुना चापि प्रत्यक्षं पशुवत् तव
विरोचनस्तव पिता निहतः कथयामि ते
उद्योगं कारयामास सह सर्वैर्महासुरैः
पदातयस्तथैवान्ये जग्मुर्युद्धाय दैवतैः
सैन्यस्य मध्ये च बलिः कालनेमिश्च षृष्ठतः
प्रयाति दक्षिणं घोरं तारकाख्यो भयङ्करः
उवाच याम दैत्यांस्तान् योद्धुं सबलसंयुतान्
समारुरोह भगवान् यतमातलिवाजिनम्
स्वं स्वं वाहनमारुह्य निश्चेरुर्युद्धकाङ्क्षिमः
विद्याधरा गुह्यकाश्च यक्षराक्षसपन्नगाः
गजानन्ये रथानन्ये हयानन्ये समारुहन्
समारुह्याद्रवन् सर्वे यतो दैत्यबलं स्थितम्
एतस्मिन् विष्णुः सुरश्रेष्ठ अधिरुह्य समभ्यगात्
ववन्द मूर्ध्नावनतः सह सर्वैः सुरोत्तमैः
पालयञ्जघनं विष्णुर्याति मध्ये सहस्रदृक्