इत्येवमुक्ता शक्रेण पूतना रूपशालिनी
आश्रमस्याविदूरे तु नदी मन्दोदवाहिनी
सापि स्नातुं सुचार्वङ्गी त्ववतीर्णा महानदीम्
तेषां च प्राच्यवच्छुक्रं तत्पपौ जलचारिणी
ते ऽपि विभ्रष्टतपसो जग्मू राज्यं तु षैतृकम्
ततो बहुतिथे काले सा ग्राही शङ्खरूपिणी
स तां दृष्ट्वा महाशङ्खी स्थलास्थां मत्स्यजीविकः
तथाभ्येत्य महात्मानो योगिनो योगधारिणः
ततः प्रमाच्छङ्खिनी सी सुषुवे सप्त वै शिशून्
अमातृपितृका बाला जलमध्यविहारिणः
मा रुदध्वमितीत्याह मरुतो नाम पुत्रकाः
इत्येवमुक्त्वाथादाय सर्वास्तान् दैवतान् प्रति
एवमासंश्च मरुतो मनोः स्वारोचिषे ऽन्तरे
उत्तमस्यान्ववाये तु राजासीन्निषधाधिपः
तस्य पुत्रो गुणश्रेष्ठो ज्योतिष्मान् धार्मिको ऽभवत्
तस्य भार्या च सुश्रोणी देवाचार्यासुता शुभा
सा स्वयं फलपुष्पाम्बुसमित्कुशं समाहरत्
पतिं शुश्रूषमाणा सा कृशा धमनिसंतता
तां तथा चारुसर्वाङ्गीं दृष्ट्वाथ तपसा कृसाम्
साब्रवीत् तनयार्थाय आवाभ्यां वै तपःक्रिया
व्रजध्वं तनयाः सप्त भविष्यन्ति न सशं यः
इत्येवमुक्त्वा जग्मुस्ते सर्व एव महर्षयः
ततो बहुतिथे काले सा राज्ञो महिषी प्रिया
गुर्विण्यामथ भार्यायां ममारासौ नराधिपः
निवारिता तदामात्यैर्न तथापि व्यतिष्ठता
ततो ऽग्निमध्यात् सलिले मांसपेश्यपतन्मुने
ते ऽजायन्ताथ मरुत उत्तमस्यान्तरे मनोः
तानहं कीर्तयिष्यामि गीतनृत्यकलिप्रिय
स पुत्रर्थो जुहावाग्नौ स्वमांसं रुधिरं तथा
शुक्रं च चित्रगौ राजा सुतार्थो इति नः श्रुतम्