ततस्तु तत्यजुः सर्वे सदोषास्ताश्च पत्नयः
तेषां रुदितशब्देन सर्वमापूरितं जगत्
समभ्येत्याब्रवीद् बालान् मा रुदध्वं महाबलाः
इत्येवमुक्त्वा देवेशो ब्रह्म लोकपितामहः
ते त्वासन् मरुतस्त्वाद्या मनोः स्वायंभुवे ऽन्तरे
स्वारोचिषस्य पुत्रस्तु श्रीमानासीत् क्रतुध्वजः
तपोर्ऽथं ते गताः शैलं महामेरुं नरेश्वराः
ततो विपश्चिन्नामाथ सहस्राक्षो भयातुरः
गच्छस्व पूतने शैलं महामेरुं विशालिनम्
यथा हि तपसो विघ्नं तेषां भवति सुन्दरि
इत्येवमुक्ता शक्रेण पूतना रूपशालिनी
आश्रमस्याविदूरे तु नदी मन्दोदवाहिनी
सापि स्नातुं सुचार्वङ्गी त्ववतीर्णा महानदीम्
तेषां च प्राच्यवच्छुक्रं तत्पपौ जलचारिणी
ते ऽपि विभ्रष्टतपसो जग्मू राज्यं तु षैतृकम्
ततो बहुतिथे काले सा ग्राही शङ्खरूपिणी
स तां दृष्ट्वा महाशङ्खी स्थलास्थां मत्स्यजीविकः
तथाभ्येत्य महात्मानो योगिनो योगधारिणः
ततः प्रमाच्छङ्खिनी सी सुषुवे सप्त वै शिशून्
अमातृपितृका बाला जलमध्यविहारिणः
मा रुदध्वमितीत्याह मरुतो नाम पुत्रकाः
इत्येवमुक्त्वाथादाय सर्वास्तान् दैवतान् प्रति
एवमासंश्च मरुतो मनोः स्वारोचिषे ऽन्तरे
उत्तमस्यान्ववाये तु राजासीन्निषधाधिपः
तस्य पुत्रो गुणश्रेष्ठो ज्योतिष्मान् धार्मिको ऽभवत्
तस्य भार्या च सुश्रोणी देवाचार्यासुता शुभा
सा स्वयं फलपुष्पाम्बुसमित्कुशं समाहरत्
पतिं शुश्रूषमाणा सा कृशा धमनिसंतता
तां तथा चारुसर्वाङ्गीं दृष्ट्वाथ तपसा कृसाम्
साब्रवीत् तनयार्थाय आवाभ्यां वै तपःक्रिया