वृद्धो ऽथ बालो ऽथ युवाथ योषित् सर्वे तदोन्मादधरा भवन्ति
तवाग्रतो हास्यवचो ऽभिरक्ता भवन्ति ते योगयुतास्तु ते स्युः
मम प्रसादाद् वरदो नराणां भविष्यसे पूज्यतमो ऽभिगच्छ
कालञ्जरस्योत्तरतः सुपुण्यो देशो हिमाद्रेरपि दक्षिणस्थः
तस्मिन् प्रयाते भगवांस्त्रिनेत्रो देवो ऽपि विन्ध्यं गिरिमभ्यगच्छत्
दृष्ट्वा प्रहर्त्तुकामं च ततः प्रादुवचद्धरः
विवेश ऋषयो यत्र सपत्नीका व्यवस्थिताः
ततस्तान् प्राह भगवान् भिक्षा मे प्रतिदीयताम्
तदाश्रमाणि सर्वाणि परिचक्राम नारदः
प्रक्षोभमगमन् सर्वा हीनसत्त्वाः समन्ततः
एताभ्यां भर्तृपूजासु तच्चिन्तासु स्थितं मनः
तत्र प्रयान्ति कामार्त्ता मदविह्वलितेन्द्रियाः
अनुडजग्मुर्यथा मत्तं करिण्य इव कुञ्जरम्
क्रोधान्विताब्रुवन्सर्वे लिङ्गे ऽस्य पततां भुवि
अन्तर्द्धानं जगामाथ त्रिशूली नीललोहितः
रसातलं विवेशाशु ब्रह्मण्डं चोर्ध्वतो ऽभिनत्
पातालभुवनाः सर्वे जङ्गमाजङ्गमैर्वृताः
जगाम माधवं द्रष्टुं क्षीरोदं नाम सागरम्
उवाच देव भुवनाः किमर्थ क्षुभिता विभो
पातितस्तस्य भारार्ता संचचाल वसुंधरा
तत्र गच्छाम देवेश एवमाह पुनः पुनः
आजग्मतुस्तमुद्देशं यत्र लिङ्गं भवस्य तत्
पातालं प्रविवेशाथ विस्मयान्तरितो विभुः
नैवान्तमलभद् ब्रह्मन् विस्मितः पुनरागतः
चक्रपाणिर्विनिष्क्रान्तो लेभे ऽन्तं न महामुने
कृताञ्जलिपुटौ भूत्वा स्तोतुं देवं प्रचक्रतुः
जीमूतवाहन कवे शर्व त्र्यम्बक शङ्कर
दक्षयज्ञक्षयकर कालरूप नमो ऽस्तु ते
भवानन्तश्च भगवान् सर्वगस्त्वं नमो ऽस्तु ते
स्वरूपी ताविदं वाक्यमुवाच वदतां वरः