दारुणं सुमहद् रूपं कृत्वा त्रैलोक्यभीषणम्
भुजङ्गहारामलकण्ठकन्दरं विंशार्धबाहुं सषडर्धलोचनम्
बिभेद शत्रुं शूलेन शुभदः शाश्वतः शिवः
विजहारातिवेगेन क्रोशमात्रं महामुने
तूर्णमुत्पाटयामास शूलेन सगदं रिपुम्
कराभ्यां गृह्य शूलं च समुत्पतत दानवः
गदापातक्षताद् भूरि चतुर्धासृगथापतत्
विद्याराजेति विख्यातः पद्ममालाविभूषितः
कालराजेति विख्यातः कृष्णाञ्जनसमप्रभः
अतसीकुसुमप्रख्यः कामराजेति विश्रुतः
सोमराजेति विख्यातश्चक्रमालाविभूषितः
स्वच्छन्दराजो विख्यातः इन्द्रायुधसमप्रभः
ख्यातो ललितराजेति सौभाञ्जनसमप्रभः
विघ्नराजो ऽष्टमः प्रोक्तो भैरवाष्टकमुच्यते
छत्रवद् धारितो ब्रह्मन् भैरवेण त्रिशुलिना
येनाकष्ठं महादेवो निमग्नः सप्तमूर्तिमान्
ललाटफलके तस्माज्जाता कन्यासृगाप्लुता
तस्मादङ्गरपुञ्जाभो बालकः समजायत
कन्या चोत्कृत्य संजातमसृग्विलिलिहे ऽद्भुता
शङ्करो वरदो लोके श्रेयोर्ऽथाय वचो महत्
यक्षविद्याधराश्चैव मानवाश्च शुभङ्करि
चर्च्चिकेति सुभं नाम यस्मादा रुधिरचर्चिता
महीं समन्ताद् विचचार सुन्दरी स्थानं गता हैङ्गुलताद्रिमुत्तमम्
ग्रहाधिपत्यं जगातां शुभाशुभं भविष्यति त्वद्वरागं महात्मन
चकार संशुष्कतनुं त्वशोणितं त्वगस्थिशेषं भगवान् स भैरवः
ततः प्रजानां बहुरूपमीशं नाथं हि सर्वस्य चराचरस्य
सर्वैः सुराद्यैर्नतमीड्यमाद्यं ततो ऽन्धकः स्तोत्रमिदं चकार
विंशार्द्धबाहो भुजगेशहार त्रिनेत्र मां पाहि विपन्नबुद्धिम्
त्रैलोक्यमातुर्गुरवे वृषाङ्क भीतः शरण्यं शरणागतो ऽस्मि
भीमं च यक्षा मनुजा महेश्वरं भूताश्च भूताधिपमामनन्ति