चतुष्पदान् सद्विपदान् स्थावरान् जङ्गमानपि
तत्रासतो भार्गवस्य दिव्यः संवत्सरो गतः
भिक्तिनम्रो महादेवं शरणं समुपागम्
सहस्राक्ष महादेव त्वामहं शरणं गतः
दृष्ट्वैव सर्वान् भुवनांस्तवोदरे श्रान्तो भवन्तं शरणं प्रपन्नः
निर्गच्छ पुत्रो ऽसि ममाधुना त्वं शिश्नेन भो भार्गववंशचन्द्र
इत्येवमुक्त्वा भगवान् मुमोच शिश्नेन शुक्रं स च निर्जगाम
प्रणम्य शंभुं स जगाम तूर्ण महासुराणां बलमुत्तमौजाः
पुनर्युद्धाय विदधुर्मतिं सह गणेश्वरैः
युयुधुः संकुलं युद्धं सर्व एव जयेप्सवः
द्वन्द्वयुद्धूं समभवद् घोररूपं तपोधन
कुम्भध्वजं बलिर्धीमान् नन्दिषेणं विरोचनः
वाणस्तथा नैगमेयं बलं राक्षसपुङ्गवः
दुर्योधनश्च बलिनं घण्टाकर्णमयोधयत्
संयोधयन्ति देवर्षे दिव्याब्दानां शतनि षट्
वारयामास बलवान् जम्भो नाम महासुरः
महौजसं कुजम्भश्च विष्णुं दैत्यान्तकारिणम्
द्विमूर्धा पवनं सोमं राहुर्मित्रं विरूपधृक्
अष्टावेव महेष्वासान् वारयामासुराहवे
वातापि चेल्वलश्चैव नानाशस्त्रास्त्रयोधिनः
एक एव रणे रौद्रः कालनेमिर्महासुरः
योधयामास तेजस्वी विद्युन्माली महासुरः
साध्यान् मरुद्गणांश्चैव निवातकवचादयः
कृतानि च सुराब्दानां दशतीः षट् महामुने
तदा मायं समाश्रित्य ग्रसन्तः क्रमशो ऽव्ययान्
आवृतं वर्जितं सर्वैः प्रमथैरमरैरपि
क्रोधादुत्पादयामास रुद्रो जृम्भायिकां वशी
वदनं विकृतं कृत्वा मुक्तशस्त्रं विजृम्भिरे
सुराश्च निर्ययुस्तूर्णं दैत्यदेहेभ्य आकुला
शोभन्ते पद्मपत्राक्षा मेघेभ्य इव विद्युतः