भार्गवं त्वावृततनुं जठरे स न्यवेशयत्
तुष्टाव भगवान्तं तं मुनिर्वाग्भिरथादरात्
शङ्कराय महेशाय त्र्यम्बकाय नमो नमः
मदनाग्ने कालशत्रो वामदेवाय ते नमः
महादेवाय शर्वाय ईश्वराय नमो नमः
स प्राह देववर देहि वरं ममाद्य यद्वै तवैव जठरात् प्रतिनिर्गमो ऽस्तु
इत्युक्तमात्रो विभुना चचार देवोदरे भार्गवपुङ्गवस्तु
भुवनार्णवपातालान् वृतान् स्थावरजङ्मैः
यक्षान् किंपुरुषाद्यादीन् गन्धर्वाप्सरसां गणान्
वृक्षगुल्मान् गिरीन् वल्ल्यः फलमूलौषधानि च
चतुष्पदान् सद्विपदान् स्थावरान् जङ्गमानपि
तत्रासतो भार्गवस्य दिव्यः संवत्सरो गतः
भिक्तिनम्रो महादेवं शरणं समुपागम्
सहस्राक्ष महादेव त्वामहं शरणं गतः
दृष्ट्वैव सर्वान् भुवनांस्तवोदरे श्रान्तो भवन्तं शरणं प्रपन्नः
निर्गच्छ पुत्रो ऽसि ममाधुना त्वं शिश्नेन भो भार्गववंशचन्द्र
इत्येवमुक्त्वा भगवान् मुमोच शिश्नेन शुक्रं स च निर्जगाम
प्रणम्य शंभुं स जगाम तूर्ण महासुराणां बलमुत्तमौजाः
पुनर्युद्धाय विदधुर्मतिं सह गणेश्वरैः
युयुधुः संकुलं युद्धं सर्व एव जयेप्सवः
द्वन्द्वयुद्धूं समभवद् घोररूपं तपोधन
कुम्भध्वजं बलिर्धीमान् नन्दिषेणं विरोचनः
वाणस्तथा नैगमेयं बलं राक्षसपुङ्गवः
दुर्योधनश्च बलिनं घण्टाकर्णमयोधयत्
संयोधयन्ति देवर्षे दिव्याब्दानां शतनि षट्
वारयामास बलवान् जम्भो नाम महासुरः
महौजसं कुजम्भश्च विष्णुं दैत्यान्तकारिणम्
द्विमूर्धा पवनं सोमं राहुर्मित्रं विरूपधृक्
अष्टावेव महेष्वासान् वारयामासुराहवे
वातापि चेल्वलश्चैव नानाशस्त्रास्त्रयोधिनः