ततस्तदद्भुततमं दृष्ट्वा शैवादयो गणाः
यदाभिन्नममन्यन्त देवेदेवं सदाशिवम्
तेष्वेवं धूतपापेषु अभिन्नेषु हरीश्वरः
परितुष्टो ऽस्मि वः सर्वे ज्ञानेनानेन सुव्रताः
भिन्नदृष्ट्युद्भवं पापं यत्तद् भ्रंशं प्रयातु नः
संपरिष्वजताव्यक्तस्तान् सर्वान् गणयूथपान्
श्रुतिगदितानुगमेनेव मन्दरं गिरिमवतत्य समध्यवसन्तम्
नीलाजिनातततनुः शरदभ्रवर्णो यद्वद् विभाति बलवान् वृषभो हरस्य
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं प्रमथाश्रितकन्दरम्
प्रमथाश्चापि संरब्धा जघ्नुस्तूर्याण्यनेकशः
शुश्राव वायुमार्गस्थो विघ्नराजो विनायकः
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं ददृशे पितरं तथा
किं तिष्ठसि जगन्नाथ समुत्तिष्ठ रणोत्सुकः
प्राह यास्ये ऽन्धकं हन्तुं स्थेयमेवाप्रमत्तया
समीक्ष्य सस्नेहहरं प्राह गच्छ जयान्धकम्
प्रतिवन्द्य सुसंप्रीता पादावेवाभ्यवन्दत
जयां च विजयां चैव जयन्तीं चापराजिताम्
रक्षणीया प्रयत्नेन गिरिपुत्री प्रमादतः
निर्जगाम गृहात् तुष्टो जयेप्सुः शूलधृग् बली
समन्तात् परिवार्यैव जयशब्दांश्च चक्रिरे
शुभानि सौम्यानि सुमङ्गलानि जातानी चिह्नानि जयाय शंभोः
क्रव्यादसंघाश् च तथामिषैणः प्रयान्ति हृष्टास्तृषितासृगर्थे
शकुनिश् चापि हारीतो मौनी याति पराङ्गमुखः
शैलादिं प्राह वचनं सस्मितं शशिशेखरः
निमित्तानीह दृस्यन्ते संभूतानि गणेश्वर
कः संदेहो महादेव यत् त्वं जयसि शात्रवान्
समादिदेश युद्धाय महापशुपतैः सह
नानाशस्त्रधरा वीरा वृक्षानशनयो यथा
प्रवृत्ताः प्रमथान् हन्तुं कूटमुद्गरपाणयः
ससूर्याग्निपुरोगास्तु समायाता दिदृक्षवः