स एव धत्ते भगवान् सर्वपूज्यः सदाशिवः
प्रत्यूचुर्भगवन् ब्रूहि सदाशिवविशेणम्
दर्शयामास तद्रूपं सदाशैवं निरञ्जनम्
सहस्रवक्त्रचरणं सहस्त्रभुजमीश्वरम्
दण्डसंस्थास्य दृश्यन्ते देवप्रहरणास्तथा
रौद्रैश्च वैष्णवैश्चैव वृतं चिह्नैः सहस्रशः
खगध्वजं वृषारूढं वृषध्वजम्
तथा तथा त्वजायन्त महापाशुपता गणाः
क्षणाच्छ्वेतः क्षणाद् रक्तः पीतो नीलः क्षणादपि
क्षणाद् भवति रुद्रेन्द्रः क्षणाच्छंभुः प्रभाकरः
ततस्तदद्भुततमं दृष्ट्वा शैवादयो गणाः
यदाभिन्नममन्यन्त देवेदेवं सदाशिवम्
तेष्वेवं धूतपापेषु अभिन्नेषु हरीश्वरः
परितुष्टो ऽस्मि वः सर्वे ज्ञानेनानेन सुव्रताः
भिन्नदृष्ट्युद्भवं पापं यत्तद् भ्रंशं प्रयातु नः
संपरिष्वजताव्यक्तस्तान् सर्वान् गणयूथपान्
श्रुतिगदितानुगमेनेव मन्दरं गिरिमवतत्य समध्यवसन्तम्
नीलाजिनातततनुः शरदभ्रवर्णो यद्वद् विभाति बलवान् वृषभो हरस्य
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं प्रमथाश्रितकन्दरम्
प्रमथाश्चापि संरब्धा जघ्नुस्तूर्याण्यनेकशः
शुश्राव वायुमार्गस्थो विघ्नराजो विनायकः
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं ददृशे पितरं तथा
किं तिष्ठसि जगन्नाथ समुत्तिष्ठ रणोत्सुकः
प्राह यास्ये ऽन्धकं हन्तुं स्थेयमेवाप्रमत्तया
समीक्ष्य सस्नेहहरं प्राह गच्छ जयान्धकम्
प्रतिवन्द्य सुसंप्रीता पादावेवाभ्यवन्दत
जयां च विजयां चैव जयन्तीं चापराजिताम्
रक्षणीया प्रयत्नेन गिरिपुत्री प्रमादतः
निर्जगाम गृहात् तुष्टो जयेप्सुः शूलधृग् बली
समन्तात् परिवार्यैव जयशब्दांश्च चक्रिरे