प्राह प्रहस्य देवेशं शूलपाणिं गणाधिपम्
महापाशुपतानां हि यत् त्वयालिङ्गनं कृतम्
रूपं ज्ञानं विवेकं च वदस्व स्वेच्छया विभो
बभाषे तान् गणान् सर्वान् भावाभावविचारिणः
अहङ्कारविमूढैश्च निन्दद्भिर्वैष्णवं पदम्
यो ऽहं स भगवान् विष्णुर्विष्णुर्यः सो ऽहमव्ययः
तदमीभिर्नरव्याघ्रैर्भक्तिभावयुतैर्गणैः
येनाहं निन्दितो नित्यं भवद्भिर्मूढबुद्धिभिः
इत्येवमुक्ते वचने गणाः प्रोचुर्महेश्वरम्
भवान् हि निर्मलः सुद्धः शान्तः सुक्लो निरञ्जनः
तेषां वचनमर्थाढ्यं श्रुत्वा जीमूतवाहनः
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये स्वयशोवर्द्धनं वचः
अपवादभयाद् गुह्यं भवतां हि प्रकाशये
एकरूपात्मकं देहं कुरुध्यं यत्नमास्थिताः
चन्दनादिभिरेकाग्रैर्न मे प्रीतिः प्रजायते
नरकार्हा भवद्भक्ता रक्षामि स्वयशोर्ऽथतः
यथा पतन्ति नरके हरभक्तास्तपस्विनः
अतोर्ऽथं न क्षिपाम्यद्य भवतो नरके ऽद्भुते
श्वेतमूर्तिः स गवान् पीतो रक्तो ऽञ्जनप्रभः
श्वेतमूर्तिः स भगवान् पीतो रक्तो ऽञ्जनप्रभः
स एव धत्ते भगवान् सर्वपूज्यः सदाशिवः
प्रत्यूचुर्भगवन् ब्रूहि सदाशिवविशेणम्
दर्शयामास तद्रूपं सदाशैवं निरञ्जनम्
सहस्रवक्त्रचरणं सहस्त्रभुजमीश्वरम्
दण्डसंस्थास्य दृश्यन्ते देवप्रहरणास्तथा
रौद्रैश्च वैष्णवैश्चैव वृतं चिह्नैः सहस्रशः
खगध्वजं वृषारूढं वृषध्वजम्
तथा तथा त्वजायन्त महापाशुपता गणाः
क्षणाच्छ्वेतः क्षणाद् रक्तः पीतो नीलः क्षणादपि
क्षणाद् भवति रुद्रेन्द्रः क्षणाच्छंभुः प्रभाकरः