उपस्पृश्य जलं श्रीमान् सस्मार गणनायकान्
समुत्पत्य त्वरायुक्ताः प्रणतास्त्रिदसेश्वरम्
सर्वान् निवेदयामास शङ्कराय महात्मने
एते रुद्रा इति ख्याताः कोट्य एकादशैव तु
एतेषां द्वारपालास्ते मन्नमानो यशोधनाः
षट् च षष्टिस्तथा कोट्यः स्कन्दनाम्नः कुमारकान्
विशाखास्तावदेवोक्ता नैगमेयाश्च शङ्कर
एकैकं प्रति देवेश तावत्यो ह्यपि मातरः
एते शैवा इति प्रोक्तास्तव भक्ता गणेश्वराः
एते गणास्त्वसंख्याताः सहायार्थं समागताः
तव भक्ताः समायाता जटामण्डलिनोद्भुताः
इमे प्राप्ता गणा योद्धुं महाव्रतिन उत्तमाः
निराश्रया नाम गणाः समायाता जगद्गुरो
समायाताः खगारूढा वृषभध्वजिनो ऽव्ययाः
भैरवो विष्णुना सार्द्धमभेदेनार्चितो हि यै
गणास्त्वद्रोमसंभूता वीरभद्रपुरोगमाः
सहायार्थं तवायाता यथाप्रीत्यादिशस्व तान्
तान् करेणैव भगवान् समाश्वास्योपवेशयत्
संपरिष्वजताध्यक्षांस्ते प्रणेमुर्महेश्वरम्
ततस्तदद्भुततमं दृष्ट्वा सर्वे गणेश्वराः सुचिरं विस्मिताक्षाश्च वैलक्ष्यमगमत् परम्
प्राह प्रहस्य देवेशं शूलपाणिं गणाधिपम्
महापाशुपतानां हि यत् त्वयालिङ्गनं कृतम्
रूपं ज्ञानं विवेकं च वदस्व स्वेच्छया विभो
बभाषे तान् गणान् सर्वान् भावाभावविचारिणः
अहङ्कारविमूढैश्च निन्दद्भिर्वैष्णवं पदम्
यो ऽहं स भगवान् विष्णुर्विष्णुर्यः सो ऽहमव्ययः
तदमीभिर्नरव्याघ्रैर्भक्तिभावयुतैर्गणैः
येनाहं निन्दितो नित्यं भवद्भिर्मूढबुद्धिभिः
इत्येवमुक्ते वचने गणाः प्रोचुर्महेश्वरम्
भवान् हि निर्मलः सुद्धः शान्तः सुक्लो निरञ्जनः