यथा नरेन्द्रपुत्राणि कनकाभरणानि हि
स्वमिसंलब्धसंमाना भृत्या राजसुतानिव
भृत्वा वसन्तनृपतेः संग्रामे ऽसृक्प्लुता इव
पुलकाभिर्वृता यद्वत् सज्जनाः सुहृदागमे
वक्तुकामा इवाङ्गुल्या को ऽस्माकं सदृशो नगः
नीलाशोककचा श्यामा विकासिकमलानना
प्रफुल्लकुन्ददशना मञ्जरीकरशोभिता
पुंस्कोकिलस्वना दिव्या अङ्कोलवसना शुभा
प्राग्वंशरसना ब्रह्मन् मत्तहंसगतिस्तथा
वसन्तलक्ष्मीः संप्राप्ता ब३ह्मन् बदरिकाश्रमे
समीक्ष्य च दिशः सर्वास्ततो ऽनङ्गमपश्यत
यं ददर्श जगन्नाथो देवो नारायणो ऽव्ययः
स शङ्करेण संदग्धो ह्यनङ्गत्वमुपागतः
दग्धस्तु कारणे कस्मिन्नेतद्व्याख्यातुमर्हसि
विनाश्य दक्षयज्ञं तं विचचार त्रिलोचनः
अपत्नीकं तदास्त्रेण उन्मादेनाभ्यताडयत्
विचचार तदोन्मत्तः काननानि सरांसि च
न शर्म लेभे देवर्षे बाणविद्ध इव द्विपः
निमग्ने शङ्करे आपो दग्धाः कृष्णात्वमागताः
आस्यन्दत् पुण्यतीर्था सा केशपाशमिवावने
पुलुनेषु च रम्येषु वापीषु नलिनीषु च
विचारन् स्वेच्छया नैव शर्म लेभे महेश्वरः
क्षणं ध्यायति तन्वङ्गीं दक्षकन्यां मनोरमाम्
स्वप्ने तथेदं गदति तां दृष्ट्वा दक्षकन्यकाम्
मुग्धे त्वया विरहितो दग्धो ऽस्मि मदनाग्निना
पादप्रणामावनतमभिभाषितु मर्हसि
आलिङ्ग्यसे च सततं किमर्थं नाभिभाषसे
विशेषतः पतिं बाले ननुप त्वमतिनिर्घृणा
विना त्वया न जीवेयं तदसत्यं त्वया कृतम्
नान्यथा नश्यते तापः सत्येनापि शपे प्रिये