संपरिष्वज्य स मुनिर्मूर्ध्न्याघ्राय सुतं ततः
ततस्तूर्णं धनुर्न्यस्य बाणांश्च शकुनिर्बली
न च शक्नोति संच्छन्नं दृढं कपिवरेम हि
तदावतीर्णः शकुनिः सहितः परमर्षिणा
लाघवादर्द्धचन्द्रैस्तां शाखां चिच्छेद स त्रिधा
शरसोपानमार्गेण अवतीर्णो ऽथ पादपात्
जाबालिना भारवहेन संयुतः समाजगामाथ नदीं स सूर्यजाम्
समागते हरं द्रष्टुं श्रीकण्ठं योगिनां वरम्
बहुनिरमालल्यसंयुक्तं गते तस्मिन् ऋतध्वजे
स्नापयेतां विधानेन पूजयेतामहर्निशम्
द्रष्टुं श्रिकण्ठमव्यक्तं गालवो नाम नामतः
प्रविवेश शुचिः स्नात्वा कालिन्द्या विमले जले
गायेते सुस्वरं गीतं यक्षासुरसुते ततः
गन्धर्वकन्येक चैते संदेहो नात्र विद्यते
कृतजप्यः समध्यास्ते कन्याभ्यामबिवादितः
कुलालङ्कारणे भक्तियुक्ते भवस्य हि
जातो विदितवृत्तान्तो गालवस्तपतां वरः
प्रातरुत्थाय गौरीसं संपूज्य च विधानतः
आमन्त्रयामि वां कन्ये समनुज्ञातुमर्हथः
किमर्थं पुष्करारण्यं भवान् यास्यत्यथादरात्
कार्तिकी पुण्यदा भाविमासान्ते पुष्करेषु हि
न त्वया स्म विना ब्रह्मन्निह चस्थातुं हि शक्नुवः
गते ते ऋषिणा सार्द्धू पुष्करारण्यमादरात्
पार्थिवा जानपद्याश्च मुक्त्वैकं तमृतध्वजम्
राजानश्च महाभागा नाभागेक्ष्वाकुसंयुताः
स्नातुं स पुष्करे तीर्थे मध्यमे धनुषाकृतौ
बह्वीभिर्मत्स्यकन्याभिः प्रीयमाणं पुनः पुनः
जनापवादं घोरं हि न शक्तः सोढुमुल्बणम्
तापसं कन्यकाभ्यां वै विचरन्तं यथेच्छया
जनापवादात् तत्किं त्वं बिभेषु जलमध्यगः