गन्तुकामो महातेजा यत्र न्यस्ता सुलोचना
नन्दयन्त्या समं पुत्र्या गत्वा जिगमिषुः कपिः
तन्मे वृथा श्रमो जातो जलमज्जनसंभवः
सा तद् भयाच्च न्यपतन्नदीं चैव हिरण्वतीम्
दुःखशोकसमाक्रान्तो जगामाञ्जनपर्वतम्
समास्ते वै महातेजाः संवत्सरगणान् बहून्
नीता देशं महापुण्यं कोशलं साधुभुर्युतम्
प्ररोहप्रावृततनुं जटाधरमिवेश्वरम्
उपविष्टा शिलवापट्टे ततो वाचं प्रशुश्रवे
यथा स तनयस्तुभ्यमुद्बद्धो वटपादपे
तिर्यगूर्ध्वमधश्चैव समन्तादवलोकयत्
पिङ्गलाभिर्जटाभिस्तु उद्ब्द्धं यत्नतः शुभे
प्राह केनासि बद्धस्त्वं पापिना वद बालक
जटास्वेवं सुदुष्टेन जीवामि तपसो बलात्
तत्रास्ति तपसो राशिः पिता मम ऋतध्वजः
जातो ऽलिवृन्दसंयुक्तः सर्वशास्त्रविशारदः
जाबालीति परिख्याय तच्छृणुष्व शुभानने
दशवर्षसहस्राणि सुमारत्वे चरिष्यसि
पञ्चवर्षशतान् बालो भोक्ष्यसे बन्धनं दृढम्
यौवने पारमान् भोगान् द्विसहस्रसमास्तथा
लप्स्यसे भूमिशय्याढ्यं कदन्नाशनभोजनम्
विचरामि महीपृष्ठं गच्छन् स्नातुं हिरण्वतीम्
इमां देववतीं गृह्यं मूढ न्यस्तां महाश्रमे
वटाग्रे ऽस्मिन्नुद्ब्बन्ध जटाभिरपि सुन्दरि
लतापाशैर्महायन्त्रमधस्ताद् दुष्टबुद्धिना
दिशां मुकेषु सर्वेषु कृतं यन्त्रं लतामयम्
यथेच्छया मया दृष्टमेतत् ते गदितं शुभे
समायाता सुचार्वङ्गी केन सार्थेन मां वद
नन्दयन्तीति मे नाम प्रम्लोचागर्भसंभवा
इयं नरेन्द्रमहिषी भविष्यति न संशयः