एवं पुरा तया तैन्व्या परित्रातः स भूपतिः
अरजस्काब्रवीद् दण्डं तस्या यद् वृत्तमुत्तरम्
तदा तया तु तन्वङ्ग्या सुरथस्य महीपतेः
यस्माद् धर्मं परित्यज्य स्त्रीभावान् मन्दचेतसे
विवाहरहिता नैव सुखं लप्स्यसि भर्तृतः
अपकृष्टे नपरपतौ सापि मोहमुपागता
अपकृष्टे नपरपतौ सापि मोहमुपागता
सा सिच्यमाना सुतरां शिशिरेणाप्यथाम्भसा
तां मृतामिति विज्ञाय जग्मुः सख्यस्त्वरान्विताः
सा च तास्वपि सर्वासु गतासु वनमुत्तमम्
अपश्यन्ती नापतिं तथा स्निग्धं सखीजनम्
तां वेगात् काञ्चनाक्षी तु महानद्यां नरेश्वर
तयापि तस्यास्तद्भाव्यं विदित्वाथ विशां पते
एवं तस्याः स्वतन्त्राया एषावस्था श्रुता मया
किमर्थमागतासीह निर्मनुष्यमृगे वने
श्रुत्वार्षिः कोपमगमदशपच्छिल्पिनां वपम्
योजिता नैव पतिना तस्माच्छाखामृगो ऽस्तु सः
उपास्य पश्विमां सन्ध्यां पूजयामास शङ्करम्
उवाचागम्यतां सुभ्रूं सुदतीं पतिलालसाम्
तत्रोपास्य महेशानं महान्तं हाटकेश्वरम्
आगमिष्यति दैत्यस्य पुत्री कन्दरमालिनः
तथापरा वेदवती पर्जन्यदुहिता शुभा
हाटकाख्ये महादेव तदा संयोगमेष्यसि
सप्तगोदावरं तीर्थमगमत् त्वरिता ततः
समध्यास्ते शुचिपरा फलमूलाशनाभवत्
श्लोकमेकं महाख्यानं तस्याश्च प्रियकाम्यया
इदं हि दुःखं मृगशावनेत्र्या निर्मार्जयेद् यः स्वपराक्रमेण
नदीं पयोष्णीं मुनिवृन्दवन्द्यां संचिन्तयन्नेव विशालनेत्राम्
स्मरन्त्याः सुरथं वीरं महान् कालः समभ्यगात्
न्यपतन्मेरुशिखराद् भूपृष्ठं विधिचोदितः