तदाप्रभृति निस्तेजाः क्षीणवीर्यः प्रदृश्यते
तपोर्थाय तथा चक्रे मतिं मतिमतां वरः
शैलादिं स्थाप्य गोप्तारं विचचार महीतलम्
धारयाणः कटीदेशे महाशङ्खस्य मेखलाम्
एकाहवासी वृक्षे हि शैलसानुनदीष्वटन्
वाय्वाहारस्तदा तस्थौ नववरिषशतं क्रमात्
विस्तृते हिमवत्पुष्ठे रम्ये समशिलातले
सार्चिष्मती जटामध्यान्निषण्णा धरणीतले
जातस्तीर्थवरः पुम्यः केदार इति विश्रुतः
पुण्यवृद्धिकरं ब्रह्मन् पापघ्नं मोक्षसाधनम्
ये जलं तावके तीर्थे पीत्वा संयमिनो नराः
तेषां हृत्पङ्कजेष्वेव मल्लिङ्गं भविता ध्रुवम्
पितॄणामक्षयं श्राद्धं भविष्यति न संशयः
भविष्यन्त्यक्षया नॄणां मृतानामपुनर्भवः
पुनाति पुंसां केदारस्त्रिनेत्रवचनं यथा
स्नातुं भानुसुतां देवीं कालिन्दीं पापनाशिनीम्
वृतां तीर्थशतैः पुण्यैः प्लक्षजां पापनाशिनीम्
द्रुपदां नाम गायत्रीं जजापान्तर्जले हरः
साग्राः संवत्सरो जातो न चोन्मज्जत ईश्वरः
चेलुः पेतुर्धरण्यां च नक्षत्रास्तारकैः सह
स्वस्त्यस्तु लोकेभ्य इति जपन्तः परमर्षयः
दृष्ट्वोचुः किमिदं लोकाः क्षुब्धाः संशयमागताः
तदागच्छत वो युक्तं द्रष्टुं चक्रगदाधरम्
पितामहं पुरस्कृत्य मुरारिसदनं गताः
दैत्यो राक्षसो वापि पार्थिवो वा तदुच्यताम्
दैत्यो राक्षसो वापि पार्थिवो वा तदुच्यताम्
कथं च नहतः संख्ये विष्णुना तद् वदस्व मे
विचित्रमिदमाख्यानं पुण्यं पापप्रणाशनम्
स ददर्श रणे शस्तान् दितिपुत्रान् सुरोत्तमैः
आराधयामास विभुं ब्रह्माणमपराजितम्