क्रोधाद् बाहू प्रसार्यथ प्रदुद्राव महेश्वरम्
बाहुभ्यां प्रतिजग्राह करेणैकेन शङ्करः
कराङ्गुलिभ्यो निश्चेरुरसृग्धाराः समन्ततः
भ्रामयामास सततं सिंहो मृगशिशुं यथा
भुजौ हस्वत्वमापन्नौ त्रुटितस्नायुबन्धनौ
प्रोवाचैह्येहि कापालिन् पुनः पुनरथेश्वरम्
मुष्टिनाहत्य दशनाः पातिता धरणीतले
पपात भुवि निःसंज्ञो वज्राहत इवाचलः
नेत्राभ्यां घोररूपाभ्यां वृषध्वजमवैक्षत
निपातयामास भुवि क्षोभयन्सर्वदेवताः
नमस्कृत्य ततः सर्वे तस्थुः प्राञ्जलयो मुने
ददर्श दग्धुं कोपेन सर्वांश्चैव सुरामुरान्
भयादन्ये हरं दृष्ट्वा गता वैवस्वतक्षयम्
दृष्टमात्रास्त्रिनेत्रेण भस्मीभूताभवन् क्षणात्
दुद्राव विक्लवगतिर्दक्षिणासहितो ऽम्बरे
शरं पाशुपतं कृत्वा कालरूपी महेश्वरः
अर्द्धेन गगने शर्वः कालरूपी च कथ्यते
लक्षणं च स्वरूपं च सर्वं व्याख्यातुमर्हसि
येनाम्बरं मुनिश्रेष्ठ व्याप्तं लोकहितेप्सुना
मेषो राशिः कुजक्षेत्रं तच्छिरः कालरूपिणः
सौम्यार्द्ध वृषनामेदं वदनं परिकीर्तितम्
मिथुनं भुजयोस्तदस्य गगनस्थस्य शूलिनः
सूर्यक्षेत्रं विभोर्ब्रह्मन् हृदयं परिगीयते
सोमपुत्रस्य सद्मैतद् द्वितीयं जठरं विभोः
द्वितीयं सुक्रसदनं तुला नाभिरुदाहृता
द्वितीयं वृश्चिको राशिर्मेढ्रं कालसवरूपिणः
ऊरुयुगलमीशस्य अमरर्षे प्रगीयते
धनिष्ठार्धं शतभिषा जानुनी परमेष्ठिनः
सौरेः सद्मापरमिदं कुम्भो जङ्घे च विश्रते
द्वितीयं जीवसदनं मीनस्तु चरणावुभौ