येनाधिक्षिपसे मां त्वं ध्रुवं न मतिमानसि
तं गृहः प्राह एह्येहि युद्ध्यस्व बलवान् यदि
प्रदक्षिणं शीघ्रतरं यः कुर्यात् क्रौञ्चमेव हि
प्रदक्षिणं पादचारी कर्त्तु तूर्णतरो ऽब्यगात्
कृत्वा तस्थौगुहो ऽभ्येत्य मूढङ्किं संस्थितो भवान्
कृतो ऽस्य न त्वया पूर्वं कुमारः शक्रमब्रवीत्
प्राप्योचतुर्महेशाय ब्रह्मणे माधवाय च
पप्रच्छाद्रिमिदं केन कृतं पूर्वं प्रदक्षिणम्
पप्रच्छाद्रिमिदं केन कृतं पूर्वं प्रदक्षिणम्
चकार गोत्रभित् पश्चात्त्वाया कृतमथो गुह
बिभेद शक्त्या कौटिल्यो महिषेण समं तदा
ब्रह्मेन्द्ररुद्रश्विवसुप्रधाना जग्मुर्दिवं महिषमीक्ष्य हतं गुहेन
निवारितश्चक्रधरेण वेगादालिङ्ग्य दोर्भ्या गुरुरित्युदीर्य
हरिः कुमारं सशिखण्डिनं नयद्वेगाद्दिवं पन्नगशत्रुपत्रः
भ्राता मया मातुलजो निरस्तस्तस्मात् करिष्ये स्वशरीरशोषम्
स्नात्वौघवत्यां हरमीक्ष्य भक्त्या भविष्यसे सूर्यसमप्रभावः
स्नात्वार्च्य देवान् स रविप्रकाशो जगाम शैलं सदनं हरस्य
आराधयानो वृषभध्वजं तदा हरो ऽस्य तुष्टो वरदो बभूव
छिन्द्याद्यथा त्वप्रतिमं करेण बाणस्य तन्मे भगवान् ददातु
बाणस्य तद्बाहुबलं प्रवृद्धं संछेत्स्यते नात्र विचारणास्ति
निपत्य पादौ प्रतिवन्द्य हृष्टो निवेदयामास हरप्रसादम्
क्रौञ्चस्य मृत्युः शरणागतार्थं पापापहं पुण्यविवर्धनं च
स केन वद निर्भिन्नः शरेण दितिजेश्वरः
सूरो ऽसैन्यदमनो बलवान् सुहृत्सु विप्रान्धदीनकृपणेषु समानभावः
पातालकेतुं निजघान पृष्ठे बाणेन चन्द्रार्धनिभेन वेगात्
येनासौ पत्रिणा दैत्यं निजघान नृपात्मजः
पपातालकेतुस्तपसो ऽस्य विघ्नं करोति मौढ्यात् स समाधिभङ्गम्
आकाशमीक्ष्याथ स दीर्घमुष्णं मुमोच निःश्वासमनुत्तमं हि
असौ तुरङ्गो बलवान् क्रमेत अह्ना सहस्राणि तु योजनानाम्
स्थितस्तपस्येव ततो महर्षिर्दैत्यं समेत्य विशिखैर्नृपजो बिभेद