पावकश्चापि देवेशः परां मुदमवाप च
ता अब्रवीद्धरः प्रतीत्या विधिवद् वचनं मुने
कुटुलायाः कुमारेति पुत्रो ऽयं भविताव्ययः
गुह इत्येव नाम्ना च ममासौ तनयः स्मृतः
माहासेन इति ख्यातो हुताशस्यास्तु पुत्रकः शारद्वत इति ख्यातः सुतः शरवणस्य च
षडास्यत्वान् महाबाहुः षण्मुखो नाम गीयते
सस्मार दैवतैः सार्द्ध ते ऽप्याजग्मुस्त्वरान्विताः
दृष्ट्वा हुताशनं प्रीत्या कुटिलां कृत्तिकास्तथा
ददृशुर्बालमत्युग्रं षण्मुखं सूर्यसंनिभम् मुष्णन्तमिव चक्षुंषि तेजसा स्वेन देवताः
देवकार्यं त्वया देव कृतं देव्याग्निना तथा
कुरुक्षेत्रे सरस्वत्यामभिष्ञ्चाम षण्मुखम्
महिषं घातयत्वेष तारकं च सुदारुणम्
कुमारसहिता जग्मुः कुरुक्षेत्रं महाफलम्
यत्नमस्याभिषेकार्तं चक्रुर्मुनिगणैः सह
वरौषधीभिश्च सहस्रमूर्त्तिभिस्तदाभ्यषिञ्चन् गुमच्युताद्याः
जगुर्गन्धर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः
स्नेहादुत्सङ्गगं स्कन्दं मूर्ध्न्यजिघ्रन्मुर्हुर्मुहुः
भात्यद्रिजा यथेन्द्रस्य देवमातादितिः पुरा
पावकः कृत्तिकाश्चैव कुटिला च यशस्विनी
प्रमथांश्चतुरः प्रदाच्छक्रतुल्यपराक्रमान्
चतुर्थं बलिनां मुख्यं ख्यातं कुमुदमालिनम्
प्रददुः प्रमथान् स्वान् स्वान् सर्वे ब्रह्मपुरोगमाः
संक्रमं विक्रमं चैव तृतीयं च पराक्रमम्
चन्द्रो मणिं वसुमणिमश्विनौ वत्सनन्दिनौ
कुन्दं मुकुन्दं कुसुमं त्रीन् धातानुचरान् ददौ
पाणित्यजं कालकञ्च प्रादात् पूषा महाबलौ
प्रादादेवोच्छ्रितो विन्ध्यस्त्वतिशृङ्गं च पार्षदम्
संग्रहं विग्रहं चाब्धिर्नागा जयमहाजयौ
घसं चातिघसं वायुः प्रादादनुचरावुभौ
प्रददावंशुमान् पञ्च प्रमथान् षण्मुखाय हि