नहि नहि परिभवमस्त्यशुभं च स्तुतिबलिकुसुमकराः सततं ये
प्राप्तो मयाद् भुततमो भवतां प्रसादात् संग्राममूर्ध्वि सुरशत्रुजयः प्रमर्दात्
दुःस्वप्ननाशो भविता न संशयो वरस्तथान्यो व्रियतामभीप्सितः
पुनरपि देवरिपूनपरांस्त्वं प्रदह हुताशनतुल्यशरीरे
अन्धासुरस्याप्रतिपोषणे रता नाम्ना प्रसिद्धा भुवनेषु चर्चिका
तं विप्रचित्तिं लवणं तथापरौ शुम्भं निशुम्भं दशनप्रहारिमी
संभूय देव्यामितसत्यधामया सुरा भरिष्यामि च शाकम्भरी वै
दुर्वृत्तचेष्टान् विनिहत्य दैत्यान् भूयः समेष्यामि सुरालयं हि
महालिरूपेण विनष्टजीवितं कृत्वा समष्यामि पुनस्त्रिविष्टपम्
विसृज्य भूतानि जगाम देवी खं सिद्धसंघैरनुगम्यमाना
श्रोतव्यमेतन्नियतैः सदैव रक्षोघ्नमेतद्भगवानुवाच
एतन्मे विस्तराद् ब्रह्मन् कथयस्वामितद्युते
यशोवृद्धिं कुमारस्य कार्तिकेयस्य नारद
तेनाक्रान्तो ऽभवद् ब्रह्मन् मन्दतेजा हुताशनः
तैश्चापि प्रहितस्तूर्णं ब्रह्मलोकं जगाम ह
तां दृष्ट्वा प्राह कुटिले तेज एतत्सुदुर्द्धरम्
तस्मात् प्रतीच्छ पुत्रो ऽयं तव धन्यो भविष्यति
प्रक्षिपस्वाम्भसि मम प्राह वह्निं महापगा
मांसमस्थीनि रुधिरं मेदोन्त्ररेतसी त्वचः
हिरण्यरेता लोकेषु तेन गीतश्च पावकः
धारयन्ती तदा गर्भं ब्रह्मणः स्थानमागता
दृष्ट्वा पप्रच्छ गेनायं तव गर्भः समाहितः
तदशक्तेन तेनाद्य निक्षिप्तं मयि सत्तम
गर्भस्य वर्त्तते कालो न पपात च कर्हिचित्
तत्रास्ति योजनशतं रौद्रं शरवणं महत्
दशवर्षसहस्रान्ते ततो बालो भविष्यति
आगत्य गर्भं तत्याज सुखेनैवाद्रिनन्दिनी
आपोमयी मन्त्रवशात् संजाता-कुटिला सती
तन्निवासरताश्चान्ये पादपा मृगपक्षिणः
बालार्कदीप्तिः संजातो बालः कमललोचनः