पादेनाक्रम्य चैवान्यं प्रेषयामास मृत्यवे
रुरुर्दृष्ट्वा प्रदुद्राव तं चण्डि ददृशे स्वयम्
स पपात हतो भूम्यां छिन्नमूल इव द्रुमः
कोशमुत्कर्तयामास कर्णादिचरणान्तिकम्
एका न बन्धमगमत् तामुत्पाट्याक्षिपद् भुवि
कुष्णार्धमर्धशुक्लं च धारयन्ती स्वकं वपुः
तस्या नाम तदा चक्रे चण्डमारीति विश्रुतम्
स्वयं हि मारयिष्यामि तावानेतुं त्वमर्हसि
प्रदुद्रुवतुर्भयार्त्तौ दिशमाश्रित्य दक्षिणाम्
साधिरुह्य महावेगं रासभं गरुडोपमम्
सा ददर्श तदा पौण्ड्रं महिषं वै मस्य च
तं प्रगृह्य करेणैव दानवावन्वगाज्जवात्
वेगेनाबिसृता सा च रासभेन महेश्वरी
कर्कोटकं स दृष्ट्वा ऊर्ध्वरोमा व्यजायत
न्यपतंस्तस्य पत्राणि रौद्राणि हि पतत्त्रिणः
वेगेनानुसरद् देवी चण्डमुण्डौ भयातुरौ
बद्धौ कर्कोटकेनैव बद्ध्वा विन्ध्यमुपागमत्
शिरोभिर्दानवेन्द्राणां तार्क्ष्यपत्रैश्च शोभनैः
घर्घरां च मृगेन्द्रस्य चर्मणः सा समार्पयत्
आत्मना सा पपौ पानं रुधिरं दानवेष्वपि
चकार कुपिता दुर्गा विशिरस्कौ महासुरौ
कृत्वा जगाम कौशिक्याः सकाशं मार्यया सह
ग्रथितो दैत्यशीर्षाभ्यां नागराजेन वेष्टितः
बबन्ध प्राह चैवैनां कृतं कर्म सुदारुणम्
तस्माल्लोके तव ख्यातिश्चामुण्डेति भविष्यति
दिग्वाससं चाभ्यवदत् प्रतीता निषूदय खारिबलान्यमूनि
निषूदयन्ती रिपुसैन्यमुग्रं चचार चान्यानसुरांश्चखाद
निपात्यमाना दनुपुङ्गवास्ते ककुद्मिनं शुम्भमुपाश्रयन्त
अक्षौहिणीनां त्रिंशद्भिः कोटिभिः परिवारितम्
मुमोच सिंहनादं वै ताभ्यां सह महेश्वरी