तदायान्तं रिपुबलं दृष्ट्वा कोटिशतावरम्
कांश्चित् करप्रहारेण कांश्चिदास्येन लीलया
ते वध्यमानाः सिंहेन गिरिकन्दरवासिना
तावार्त्तं स्वबलं दृष्ट्वा कोपप्रस्फुरिताधरौ
तावापतन्तौ रौद्रौ वै दृष्ट्वा क्रोधपरिप्लुता
काली करालवदना निःसृता योगिनी शुबा
संशुष्कगात्रा रुधिराप्लुताङ्गीनरेन्द्रमूर्ध्ना स्रजमुद्वहन्ती
न्यषूदयद् भृशं क्रुद्धा सरताश्वगजान् रिपून्
कुञ्जरं सह यन्त्रेण प्रतिक्षेप मुके ऽम्बिका
समं योधेन वदने क्षिप्य चर्वयते ऽम्बिका
पादेनाक्रम्य चैवान्यं प्रेषयामास मृत्यवे
रुरुर्दृष्ट्वा प्रदुद्राव तं चण्डि ददृशे स्वयम्
स पपात हतो भूम्यां छिन्नमूल इव द्रुमः
कोशमुत्कर्तयामास कर्णादिचरणान्तिकम्
एका न बन्धमगमत् तामुत्पाट्याक्षिपद् भुवि
कुष्णार्धमर्धशुक्लं च धारयन्ती स्वकं वपुः
तस्या नाम तदा चक्रे चण्डमारीति विश्रुतम्
स्वयं हि मारयिष्यामि तावानेतुं त्वमर्हसि
प्रदुद्रुवतुर्भयार्त्तौ दिशमाश्रित्य दक्षिणाम्
साधिरुह्य महावेगं रासभं गरुडोपमम्
सा ददर्श तदा पौण्ड्रं महिषं वै मस्य च
तं प्रगृह्य करेणैव दानवावन्वगाज्जवात्
वेगेनाबिसृता सा च रासभेन महेश्वरी
कर्कोटकं स दृष्ट्वा ऊर्ध्वरोमा व्यजायत
न्यपतंस्तस्य पत्राणि रौद्राणि हि पतत्त्रिणः
वेगेनानुसरद् देवी चण्डमुण्डौ भयातुरौ
बद्धौ कर्कोटकेनैव बद्ध्वा विन्ध्यमुपागमत्
शिरोभिर्दानवेन्द्राणां तार्क्ष्यपत्रैश्च शोभनैः
घर्घरां च मृगेन्द्रस्य चर्मणः सा समार्पयत्
आत्मना सा पपौ पानं रुधिरं दानवेष्वपि