समेत्य निर्जिता वीरा ये ऽन्ये च बलवत्तराः
यावत्तां घातयिष्यावः स्वसैन्यपरिवारितौ
जलवासाद् विनिष्क्रान्तौ चण्डमुण्डौ च दानवौ
ऊचतुर्वचनं श्लक्ष्णं को ऽयं तव पुरस्सरः
कनीयानस्य च भ्राता द्वितीयो हि निशुम्भकः
अहं विवाहयिष्यामि रत्नभूतां जगत्त्रये
यः प्रभुः स्यात्स रत्नार्हस्तस्माच्छुम्भाय योज्यताम्
भूयो ऽपि तद्विधां जातां कौशिकीं रूपशालिनीम्
दैत्यं च प्रेषयामास सकाशं विन्ध्यवासिनीम्
निशुम्भशुम्बावाहेदं मन्युनाबिपरिप्लुतः
गतवानहमद्यैव तामहं वाक्यमब्रुवम्
स त्वां प्राह महाभागे प्रभुरस्मि जगत्त्रये
रत्नानि सन्ति तावन्ति मम वेश्मनि नित्यशः
तस्माद् भजस्वमां वा त्वं नुशुम्भंवा ममानुजम्
सत्यमुक्तं त्रिलोकेशः शुम्भो रत्नार्ह एव च
यो मां विजयते युद्धे स भता स्यान्महासुर
स त्वां कथं न जयते सा त्वमुत्तिष्ठ भामिनी
मनोरथस्तु तद् गच्छ सुम्भाय त्वं निवेदय
सा चाग्निकोटिसदृशी मत्वैवं कुरु यत्क्षमम्
प्राह दूरस्थितं सुम्भो दानवं धूम्रलोचनम्
सापराधां यता दासीं कृत्वा शीघ्रमिहानय
स हन्तव्यो ऽविचार्यैव यदि हि स्यात् पितामहः
वृतः षड्भिर्महातेजा विन्ध्यं किरिमुपाद्रवत्
न चेद् बलान्नयिष्यामि केशाकर्षणविह्वलाम्
तत्र किं ह्यबला कुर्याद् यथेच्छसि तथा कुरु
सम्भ्यधावत् त्वरितो गदामादाय वीर्यवान्
सबलं भस्मसाच्चक्रे शुष्कमग्निरिवेन्धनम्
सबलं भस्मसान्नीतं कौशिक्या वीक्ष्य दानवम्
अथादिदेश बलिनौ चण्डमुण्डौ महासुरौ
तेषां च सैन्यमतुलं गजाश्वरथसंकुलम्