धारयामास विततं शच्या सह सहस्रदृक्
श्वेतं प्रगृह्य हस्तेन कच्छपे संस्थिता ययौ
सरस्वती सरिच्छ्रेष्ठा गजारूढा समादधे
पञ्चवर्णं महेशानं जग्मुस्ते कामचारिणः
अनुलेपनमादाय ययौ तत्र पृथूदकः
अनुजग्मुर्महादेवं वादयन्तश् च किन्नराः
गन्धर्वा यान्ति देवेशं त्रिनेत्रं शूलपाणिनम्
द्वादशैवादितेयानामष्टौ कोट्यो वसुनपि
चतुर्विशत् तथा जग्मुरृषीणामूर्ध्वरेतसाम्
अनुजग्मुर्महेशानं विवाहाय समाकुलाः
संप्राप्तास्त्वागमन् शैलाः कुञ्जरस्थाः समन्ततः
शैलाः प्रणेमुरीशानं ततो ऽसौ मुदितो ऽभवत्
नन्दिना दर्शिते मार्गे शैलराजपुरं महत्
निजं कर्म परित्यज्य दर्शनव्यापृताभवन्
केशपाशं द्वितीयेन शङ्कराभिमुखी गता
अनलक्तकमेकं हि हरं द्रष्टुमुपागता
साञ्जनां च प्रगृह्यान्या शलाकां सुष्ठु धावति
उन्मत्तेवागमन्नग्ना हरदर्शनलालासा
अनिन्दत रुषा बाला यौवनं स्वं कृशोदरी
जगाम वृषभारूढो दिव्यं श्वशुरमन्दिरम्
स्थाने तपो दुश्चरमम्बिकायाश्चीर्णं महानेष सुरस्तु शंभुः
क्रतोः क्षयी दक्षविनाशकर्ता भगाक्षिहा शूलधरः पिनाकी
महाहिहाराङ्कितकुण्डलाय नमो नमः पार्वतिवल्लभाय
अग्रस्थेनाग्रजेन प्रमुदितमनसा विष्णुना चानुगेन वैवाहीं मङ्गलाढ्यां हुतवहमुदितामारुरोहाथ वेदीम्
व्याकुल्यं समुपागताश्च गिरयः पूजादिना देवताः प्रायोव्याकुलिता भवन्ति सुहृदः कन्याविवाहोत्सुकाः
भ्रात्रा सुनाबेन तदोत्सवे कृते सा शङ्कराभ्याशमथोपपादिता
पस्यन्ति देवो ऽपि समं कुशाङ्ग्या लोकानुजुष्टं पदमाससाद
मुक्तादामैः प्रकामं हरगिरितनया क्रीडनार्थं तदाघ्यनत् पश्चात्सिन्दूरपुञ्जैरविरतविततैश् चक्रतुः क्ष्मां सुरक्ताम्
आगच्छद् दक्षिणां वेदिमृषिभिः सेवितां दृढाम्
पवित्रपाणिरादाय मधुपर्कमथोज्ज्वलम्