जगाम तत्र यत्रास्ते शैलराजो ऽद्रिभिर्वृतः
दण्डं निक्षिप्य कक्षायामिदं वचनमब्रवीत्
द्वारे स्थैताः कार्यिणस्ते तव दर्शनलालसाः
स्वयमभ्यागमद् द्वारि समादायार्घ्यमुत्तमम्
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः कृतासनपरिग्रहान्
अप्रतर्क्यमचिन्त्यं च भवदागमनं त्विदम्
संशुद्धदेहो ऽस्मयद्यैव यद् भवन्तो ममाजिरम्
दृष्टिपूतं पदाक्रान्तं तीर्थं सारस्वतं यथा
येनार्थिनो हि ते यूयं तन्ममाज्ञातुमर्हथ
किङ्करो ऽस्मि स्थितो युष्मदाज्ञाकारी तदुच्यताम्
ऊचुरङ्गिरसं वृद्धं कार्यमद्रौ निवेदय
प्रत्युवाच परं वाक्यं गिरिराजं तमङ्गिराः
समागतास्त्वत्सदनमरुन्धत्या समं गिरे
शङ्करः शूलधृक् शर्वस्त्रिनेत्रो वृषवाहनः
यमीश्वरं वदन्त्येके शिवं स्थाणौ भवं हरम्
वयं तेन प्रेषिताः स्मस्त्वत्सकाशं गिरीश्वर
तां प्रार्थयति देवेशस्तां भवान् दातुमर्हति
रूपाभिजनसंपत्त्या प्राप्नोति गिरिसत्तम
तेषां माता त्वियं देवी यतः प्रोक्तः पिता हरः
कुरुष्व पादं शत्रूणां मूर्ध्नि भस्मपरिप्लुतम्
वधूः सर्वजगन्माता कुरु यच्छ्रेयसे तव
हर्षमागत्य सहसा पुनर्दैन्यमुपागता
गच्छ शैलानुपामन्त्र्य सर्वानागान्तुर्महसि
मेर्वादीन् पर्वतश्रेष्ठानाजुहाव समन्ततः
विविशुर्विस्मयाविष्टाः सौवर्णेष्वासनेषु ते
उद्दालको वारुणश्च वराहो गरुडासनः
चित्रकूटस्त्रिकूटश् च तथा मन्दरकाचलः
कैलासाद्रिर्महेन्द्रश्च निषधो ऽञ्जनपर्वतः
उविष्टाः सभायां वै प्रणिपत्य ऋषिंश्च तान्
समागच्छत कल्याणी समं पुत्रेण भामिनी