तपः समाश्रिता भीरु संशयः प्रतिभाति मे
सुभोगा भोगिताः काले व्रजन्ति स्थिरयौवने
रूपाभिजनमैश्वर्यं तच्च ते विद्यते बहु
चीनांशुकं परित्यज्य किं त्वं वल्कलधारिणी
भिक्षवे कथयामास यथावत् सा हि नारद
तं शृणुष्व त्वियं काली हरं भर्तारमिच्छति
विहस्य च महाहासं भिक्षुराह वचस्त्विदम्
कथं करः पल्लवकोमलस्ते समेष्यते शार्वकरं ससर्पम्
त्वं चन्दनाक्ता स भस्मभूषितो न युक्तरूपं प्रतिभाति मे त्विदम्
मा मैवं वद बिक्षो त्वं हरः सर्वगुणाधिकः
अलङ्कृतो वा देवेशस्तथा वाप्यनलङ्कृतः
न तथा निन्दकः पापी यथा शृण्वन् शशिप्रभे
ततो ऽत्यजद् भिक्षुरूपं स्वरूपस्थो ऽभवच्छिवः
तवार्थाय प्रहेष्यामि महर्षिन् हिमवद्गृहे
असौ भद्रेश्वरेत्येवं ख्यातो लोके भविष्यति
पूजयिष्यन्ति सततं मानवाश्च शुभेप्सवः
जगामाम्बरमाविश्य स्वमेव भवनं पितुः
पृथूदकं जगामाथ स्नानं चक्रे विधानतः
कृत्वा सनन्दिः सगणः सवाहनो महागिरिं मन्दरमाजगाम
चक्रे दिव्यफलैर्जलेन शुचिना मूलैश्च कन्दादिभिः पूजां सर्वगणेश्वरैः सह विभोरद्रिस्त्रिनेत्रस्य तु
सस्मार च महर्षिस्तु अरुन्धत्या समं ततः
समाजग्मुर्महाशैलं मन्दरं चारुकन्दरम्
अभ्युत्थायाभिपूज्यैतानिदं वचनमब्रवीत्
धूतपापस्तथा जातो भवतां पादपङ्कजैः
शिलासु पद्मवार्णासु श्लक्ष्णासु च मृदुष्वपि
सममेव त्वरुन्धत्या विविशुः शैलसानुनि
अर्घ्यादिना समभ्यर्च्य स्थितः प्रयतमानसः
आत्मनो यशसो वृद्ध्यै सप्तर्षीन् विनयान्वितान्
भरद्वाज शृणुष्व त्वमङ्गिरस्त्वं शृणुष्व च
उत्ससर्ज सती प्राणान् योगदृष्ट्य पुरा किलः