ब्रह्मणो ऽधिकतेजो ऽस्या विनिवेद्य प्रतिष्ठितः
यूयं यत्तेजसा नूनं विक्षिप्तास्तु हतप्रभाः
सतारकं हि महिषं विदध्वं निहतं रणे
जग्मुः स्वान्येव धिष्ण्यानि सद्यो वै विगतज्वराः
निवर्त्य तपसस्तस्मात् सदारो ह्यनयद्गृहान्
विचचार महाशैलान् सेरुप्राग्र्यान् महामतिः
तेनार्चितः श्रद्धयासौ तां रात्रिमवसद्धरः
इहैव तिष्ठस्व विभो तपःसाधनाकारणात्
तस्थावाश्रममाश्रित्य त्यक्त्वा वासं निराश्रयम्
तं देशमगमत् काली गिरिराजसुता शुभा
स्वागतेनाभिसंपूज्य तस्थौ योगरतो हरः
ववन्दे चरणौ शौवौ सखीभिः सह भामिनी
न युक्तं चैवमुक्त्वाथ सगणो ऽन्तर्दधे ततः
अन्तर्दुःखेन दह्यन्ती पितरं प्राह पार्वती
आराधनाय देवस्य शङ्करस्य पिनाकिनः
ललिताख्या तपस्तेपे हराराधनाकाम्यया
समित्कुशफलं चापि मूलाहरणमादितः
कृतस्तु तेजसा युक्तो भद्रमस्त्विति साब्रवीत्
ततो ऽस्यास्तुष्टिमगमच्छ्रद्धया त्रिपुरान्तकृत्
यज्ञोपवीती छत्री च मृगाजिनधरस्तथा
प्रत्याश्रमं पर्यटन् स तं काल्याश्रममागतः
पूजयित्वा यथान्यायं पर्यपृच्छदिदं ततः
क्व च त्वं प्रतिगन्तासि मम शीघ्रं निवेदय
अथातस्तीर्थयात्रायां गमिष्यामि पृथूदकम्
पथि स्नानेन च फलं केषु किं लब्दवानसि
ततो ऽथ तीर्थे कुब्जाम्रे जयन्ते चण्डिकेश्वरे
सरस्वत्यामग्निकुण्डे भद्रायां तु त्रिविष्टपे
निथ्कामेन कृतं स्नानं ततो ऽभ्यागां तवाश्रमम्
पृच्छामि यदहं त्वां वै तत्र न क्रोद्धुमर्हसि
बाल्ये ऽपि संयततनुस्तत्तु श्लाघ्यं द्विजन्मनाम्