चक्रे कीर्त्यर्थमतुलं संस्थानं पार्थिवर्षभः पौण्ड्रकं याम्यमहिषं स्वयं कर्षितुमुद्यतः
प्रोवाच राजन् किमिदं भवान् कर्तुमिहोद्यतः
प्रोवाच राजन् किमिदं भवान् कर्तुमिहोद्यतः
कृषामि शौचं दानं च योगं च ब्रह्मचारिताम्
लब्धो ऽष्टाङ्गेति सहसा अवहस्य गतस्ततः
कृषते ऽन्यान् समन्ताच्च सप्तक्रोशान् महीपतिः
तदाष्टाङ्गं महाधर्मं समाख्यातं नृपेण हि
देह्यहं वापयिष्यामि सीरं कृषतु वै भवान्
प्रसृतं तं भुजं दृष्ट्वा मया चक्रेण वेगतः
ततः सव्यो भुजो राज्ञा दत्तश् छिन्नो ऽप्यसौ मया
वरदो ऽस्मीत्यथेत्युक्ते कुरुर्वरमयाचत
स्नातानां च मृतानां च महापुण्यफलं त्विह
होमयज्ञादिकं चान्यच्छुभं वाप्यशुभं विभो
अक्षयं प्रवरे क्षेत्रे भवत्वत्र महाफलम्
इत्येवमुक्तस्तेनाहं राज्ञा बाढमुवाच तम्
तथान्तकाले मामेव लयटमेष्यसि सुव्रत
तत्रैव याजका यज्ञान् यजिष्यन्ति सहस्रशः
यक्षं च चन्द्रनामानं वासुकिं चापि पन्नगम्
अजावनं च नृपतिं महोदेवं च पावकम्
अमीषां बलिनो ऽन्ये च भृत्याश्चैवानुयायिनः
स्नातुं न यच्छन्ति महोग्ररूपास्तवन्यस्य भूताः सचराचराणाम्
पुण्या नदी प्राङ्मुखतां प्रयाता यत्रौघयुक्तस्य शुभा जताढ्या
मही जलं वह्निसमीरमेव खं त्वेवमादौ विबभौ पृथूदकः
संनिर्मितानीह महाभुजेन तच्चैक्यमागात् सलिलं महीषु
तं गच्छध्वं महातीर्थं यावत् संनिधिवोधितम्
तिष्ठन्ति सा तिथिः पुण्या त्वक्षया परिगीयते
पितॄन् आराधयध्वं हि तत्र श्राद्धेन भक्तिततः
समाजग्मुः कुरुक्षेत्रे पुण्यतीर्थं पृथूदकम्
पुण्यां तिथिं पापहरां तव कालो ऽयमागतः
त्वदायत्तं गुरो कार्यं सुराणां तत् कुरुष्व च