निरस्य तत्कोपितया च मुक्तो दण्डस्तु याम्यो बहुखण्डतां गतः
संत्यज्य सिंहं महिषासुरस्य दुर्गाधिरूढा सहसैव पृष्ठम्
सा चापि पद्भ्यां मृदुकोमलाभ्यां ममर्द तं क्लिन्नमिवाजिनं हि
ततो ऽस्य शूलेन बिबेद कण्ठं तस्मात् पुमान् खङ्गधरो विनिर्गतः
शिरः प्रचिच्छेद वरासिनास्य हाहाकृतं दैत्यबलं तदाभूत्
संताड्यमानाः प्रमथैर्भवान्याः पातलमेवाविविशुर्भयार्ताः
नारायणीं सर्वजगत्प्रतिष्ठां कात्यायनीं घोरमुखीं सुरूपाम्
भूयो भविष्याम्यमरार्थमेवमुक्त्वा सुरांस्तान् प्रविवेश दुर्गा
महत्कौतूहलं मे ऽद्य विस्तराद् ब्रह्मवित्तम
शुम्भासुरवधार्थाय लोकानां हितकाम्यया
उमा नाम्ना च तस्याः सा कोशाञ्जाता तुकौशिकी
शुम्भं चैव निशुम्भं च वधिष्यति वरायुधैः
सा जाता हिमवत्पुत्रीत्येवं मे वक्तुमर्हसि
यथा हतवती शुम्भं निसुम्भं च महासुरम्
एतद् विस्तरतः सर्वं यथावद् वक्तुमर्हसि
शृणुष्वावहितो भूत्वा स्कन्दोत्पत्तिं च शाश्वतीम्
निराश्रयत्वमापन्नस्तपस्तप्तुं व्यवस्थितः
स चासीद् देवसेनानीर्दैत्यदर्फविनाशनः
दानवेन्द्रेण विक्रम्य महिषेण पराजिताः
श्वेत्दवीपे महाहंसं प्रपन्नाः शरणं हरिम्
विहस्य मेघगम्भीरं प्रोवाच पुरुषोत्तमः
येन सर्वे समेत्यैवं मम पार्श्वमुपागताः
तत्कुरुध्वं जयो येन समाश्रित्य भवेद्धि वः
अमीषां मानसी कन्या मेना नाम्नास्ति देवताः
प्रार्थयध्वं सतीं मेनां प्रालेयाद्रेरिहार्थतः
दक्षकोपाद् यया मुक्तं मलवज्जीवितं प्रियम्
स हनिष्यति दैत्येन्द्रं महिषं सपदानुगम्
तत्र पृथूदके तीर्थे पूज्यन्तां पितरो ऽव्ययः
जिहासतात्मनः सर्वे इत्थं वै क्रियतामिति
कृताञ्जलिपुटा भूत्वा पप्रच्छुः परम्श्वरम्