ववर्ष शैलं धारौघैर्द्यैरिवाम्बुदवृष्टिभिः
क्रुद्धा भगवती वेगादाचकर्ष धनुर्वरम्
सुवर्णपृष्ठं विबभौ विद्युदम्बुधरेष्विव
गदया मुसलेनान्यांश्चर्मणान्यानपातयत्
विधुन्वन् केसरसटां निषूदयति दानवान्
लाङ्गलैर्दारितग्रीवा विनिकृत्ताः परश्वधैः
चेलुः पेतुश्च मम्लुश् च तत्यजुश्चापरे रणम्
कालरात्रिं मन्यमाना दुद्रुवुर्भयपीडिताः
दृष्ट्वाजगाम नमरो मत्तकुञ्जरसंस्थितः
त्रिशुलमपि सिंहाय प्राहिणोद् दानवो रणे
कृतावथ गजेन्द्रेण गृहीतो मध्यतो हरिः
गतासुः सुञ्जरस्कन्धात् क्षिप्य दैव्यै निवेदितः
सव्येन पाणिना भ्राम्य वादयत् पहं यथा
हास्यात् समुद्भवंस्तस्या भूता नानाविधाद्भुताः
हयास्या महिषास्याश्च वराहवदनाः परे
नानावक्त्राक्षिचरणा नानायुधधरास्तथा
वादयन्त्यपरे तत्र स्तुवन्त्यन्ये तथाम्बिकाम्
शातयामास चाक्रम्य यथा सस्यं महाशनिः
चिक्षुरः सैन्यपालस्तु योधयामास देवताः
ववर्ष शरजालानि यथा मेघो वसुन्धराम्
सौवर्णपुङ्खानपराञ्शरान् जग्राह षोडश
हत्वा सारथिमेकेन ध्वजमेकेन चिच्छिदे
छिन्ने धनुषु खङ्गं च चर्म चादत्तवान् बली
शरैश्चतुर्भिश्चिच्छेद ततः शूलं समाददे
क्रोष्टुको मुदितो ऽरण्ये मृगराजवधूं यथा
शरैश्चिच्छद संक्रुद्धा न्यपतिन्निहतो ऽसुरः
समाद्रवत वेगेन करालास्यश्च दानवः
दुर्द्धरो दुर्मुखश्चैव बिडालनयनो ऽपरः
कात्यायनीमाद्रवन्त नानाशस्त्रास्त्रपाणयः
वादयामास हसती तथा डमरुकं वरम्