तस्माद् भजस्वेह जगत्पतिं मां पतिस्तवार्हे ऽस्मि विभुः प्रभुश्च
सत्यं प्रभुर्दानवराट् पृथिव्यां सत्यं च युद्धे विजितामराश्च
तं चेत् प्रदद्यान्महिषो ममाद्य भजामि सत्येन पतिं हयारिम्
दद्यात्स्वमूर्धानमपि त्वदर्थे किं नाम शुल्कं यदिहैव तभ्यम्
विहस्य चैतद्वचनं बभाषे हिताय सर्वस्य चराचरस्य
यो जेष्यते ऽस्मत्कुलजां रणाग्रे तस्याः स भर्त्तापि भविष्यतीति
गत्वा निवेदयामास महिषाय यथातथम्
आगत्य विन्ध्यशिखरं योद्धधुकामः सरस्वतीम्
सेनाग्रगामिनं चक्रे नमरं नाम दानवम्
बलेकदेशमादाय दुर्गा दुद्राव वेगितः
ऊचुर्वाक्यं महादेवीं वर्म ह्याबन्ध चाम्बिके
कवचं को ऽत्र संतिष्ठेत् ममाग्रे दानवाधमः
तदा रक्षार्थमस्यास्तु विष्णुपञ्जरमुक्तवान्
अवध्यं दैवतैः सर्वेर्महिषं प्रत्यपीयत्
प्रोक्तं तया चापि हि पादघातैर्निषूदितो ऽसौ महिषासुरेन्द्रः
कस्तस्य कुर्याद् युधि दर्फहानिं यस्य स्थितश्चेतसि चक्रपाणिः
सवाहनं हतवती तथा विस्तरतो वाद
विद्यामानेषु शस्त्रेषु यत्पद्भ्यां तममर्दयत्
वृत्तां देवयुगस्यादौ पुण्यां पापभयापहाम्
सगजाश्वरथो ब्रह्मन् दृष्टो देव्या यथेच्छया
ववर्ष शैलं धारौघैर्द्यैरिवाम्बुदवृष्टिभिः
क्रुद्धा भगवती वेगादाचकर्ष धनुर्वरम्
सुवर्णपृष्ठं विबभौ विद्युदम्बुधरेष्विव
गदया मुसलेनान्यांश्चर्मणान्यानपातयत्
विधुन्वन् केसरसटां निषूदयति दानवान्
लाङ्गलैर्दारितग्रीवा विनिकृत्ताः परश्वधैः
चेलुः पेतुश्च मम्लुश् च तत्यजुश्चापरे रणम्
कालरात्रिं मन्यमाना दुद्रुवुर्भयपीडिताः
दृष्ट्वाजगाम नमरो मत्तकुञ्जरसंस्थितः
त्रिशुलमपि सिंहाय प्राहिणोद् दानवो रणे