तस्य देवालये निवसन् अनन्तपूजां स्मरन्ति। स्नानं कृत्वा, त्र्यंबकं धत्तूरपुष्पैः पूजयेत्। ब्राह्मणाय हविर्दानं कर्तव्यं, सुवर्णसमेतं, द्विजश्रेष्ठ। सर्जरसेन धूपं दद्यात्, मधुशर्करादिभिः नैवेद्यं च। हिरण्याक्षस्य प्रीत्यर्थं तिलदानं विधीयते। श्रीवासनरसेन धूपं दद्यात्, मधुरक्षीरपाकं नैवेद्यं च। स्थिरगावः प्रीयन्तां मयि, इदं सौम्यवचनेन उक्तव्यम्। मार्गशीर्षे स्नानपूजा दध्ना शुभा स्मृता। नमः, शर्वः प्रीयताम्—इदं विद्वद्भिः उच्चारितव्यम्। मधुरसेन धूपं दद्यात्, मधुशर्करपूपं नैवेद्यं च। 'नमस्ते त्र्यंबकाय' इति देवेशं संबोधयेत्। धूपं, पादयोः चन्दनं, तिलयुतं तण्डुलं च नैवेद्यं समर्पयेत्। 'उमा-पतिः महादेवः प्रीयताम् मयि' इति वदेत्। उपवाससमाप्तौ, त्र्यंबकस्य विधिपूर्वकं स्नानं कुर्यात्। 'अनुग्रहं कुरु, दुःखितोऽस्मि; भगवन्, यथायोग्यं दुःखं मम हरे' इति प्रार्थयेत्। उपवासव्रतं, द्विजश्रेष्ठ, विधिवत् आचरितव्यम्। मालतीपुष्पैः पूजां कुर्यात्, धूपं चन्दनं च दद्यात्। रुद्रं वस्त्रयुग्मेन तुष्टिं कुर्यात्, नामानि जपन्। गुग्गुलुधूपं, महिषमृत्तिकाघृतं च दद्यात्। दानं, नैवेद्यं, मृगचर्म च विधीयते। श्रद्धया देवेशस्य तुष्टिकर्म आचर्येत्। शंकरस्य पूजा आम्रपुष्पैः उक्ता, प्रभो। नामानि जपेत्, यः कालं नाशयति। यज्ञोपवीतिनः, मनसि भक्ताः, पाकं नैवेद्यं दद्यात्। त्र्यंबकाय धूपं दद्यात्, यः भविष्ये सौभाग्यं ददाति। भक्तः छत्रं, वस्त्रं, हारं च दानं कुर्यात्। भक्त्या विश्वेशस्य तुष्ट्यर्थं एतद् पाठयेत्। श्वेतधत्तूरपुष्पैः, शिलकया च धूपं दद्यात्। 'नमस्ते दक्षयज्ञविध्वंसक' इति उच्चैः घोषयेत्। फलयुक्तशुभपत्रैः, गन्धद्रव्यैः धूपं दद्यात्। दधितण्डुलं, क्षीरपाकं, मुद्गं, पूपं च समर्पयेत्। 'गंगाधर' नाम, 'शंभु' नाम च विद्वद्भिः जप्येत्। महेश्वरवाक्येन, अक्षयकामान् स प्राप्तवान्। एषा कथा रुद्रेण स्वयम् देवर्षये उक्ता—एवमेव, नान्यथा। ततः तस्य नाभिदेशात् एते प्राणीः उत्पन्नाः, देवाः अभवन्। तस्माद् कदम्बवृक्षेण तस्य परमसन्तोषः वर्धते। तस्मात् वटवृक्षः उत्पन्नः, यः सदा तस्य तपस्यासनं भवति। सः अपि शर्वाय निर्मितः, स्वस्वामिना सदा कृतः। खदिरवृक्षः विष्वकर्मणः कर्मात् श्रेयः जातः। सिन्दुवरः घटे स्थाप्य, गणेश्वररूपेण शोभते।