योऽन्येषां सद्गुणान् नित्यं द्वेष्टि, स श्वा इति कथ्यते। तं देवाः कुक्कुटं ब्रुवन्ति, तस्य चान्नं अपवित्रं स्मृतम्। स च यदि क्लेशे न स्यात्, पण्डितैः पतित इति निगद्यते। यः गाम् वा ब्राह्मणं वा स्त्रियम् वा हन्ति, स पापात्मा इति निर्दिष्टः। तान् सत्पुरुषाः नग्नान् मन्यन्ते, तेषामन्नं चापवित्रं भवति। यः शरणागतं परित्यजति, स चाण्डालः, अधमः पुरुषः स्मृतः। यश्च कूपे भुक्त्वा पुनर्भोजनं करोति, स चान्द्रायणं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। भुक्त्वा तु त्रिरात्रं उपवासनं कुर्यात्, तदा शुद्धिं आप्नोति। कञ्जनं भुक्त्वापि, त्रिरात्रोपवासेन शुद्धिः सिध्यति। विशेषेण कर्तव्यं छेदनं कर्म कदापि न कार्यम्। सर्वे बन्धवः मृताः स्युः इति भगवतः भृगोरुक्तिः। तृतीयदिने, चतुर्थे वा सप्तमे वा, अस्थिसञ्चयं कर्तव्यम्। आप्तैः शुद्धैः चोदकं दत्त्वा संस्काराः कार्याः। शिशोः परिव्राजकस्य त्यक्तजीवनस्य देशान्तरे मृतस्य च तद्वत्। गर्भपातस्यैवापि, यथैव जातस्य नियमः। वैश्यानां षड्रात्रं, शूद्राणां द्वादशरात्रम्। प्रत्येकवर्णस्य स्वकर्माणि यथाक्रमं कार्याणि। संवत्सरान्ते मृतस्य बान्धवैः पिण्डदानं कार्यम्। यथा शास्त्रं प्रीत्यर्थं तस्य कर्म कार्यम्। येन पितरः प्रीयन्ते, तत्कर्तव्यम्, हे राक्षस। यः अक्षयं कामयते, स योग्ये दद्यात्। धर्मेणैव वित्तं सम्पाद्यं, यथाशक्ति यज्ञाः कार्याः। यत् सतां न गुप्तव्यं, तत् निःसंशयं कर्तव्यम्। धर्मार्थकामप्राप्तिः इहामुत्र च शुभा। अधुना वानप्रस्थधर्मं प्रवक्ष्यामि, शृणु। भूमौ शयनं, ब्रह्मचर्यं, पितृदेवतातिथिपूजनं च। वन्येन हविषा च जीवनं—एष वानप्रस्थस्य नियमः। स्वगृहे निग्रहः, स्थायित्वं नातिदीर्घम्। आत्मविद्यायाः स्पृहाऽपि, आत्मदर्शनमेव च। अन्यांश्च वर्णानां धर्मान् शृणु, निशाचर। यत् क्षत्रियस्य विधानं, तत् द्विजातीनामपि। शूद्रस्य तु गृहस्थाश्रम एव श्रेष्ठो नियमः, स निशि पालनीयः। यः तं लङ्घयति, तस्मिन् सूर्यः कोपं करोति। यः तु निश्याचारं पालयति, तस्मै सूर्यः प्रयत्नं करोति। स्वधर्मं परित्यजतः, सूर्यः कोपं करोति। स पुनः पुनः स्वनगरे प्रत्यागतः, धर्मं चिन्तयन्, निर्गतः। स सर्वान् राक्षसान् आहूय धर्म्यं वचनं प्रोक्तवान्। दानं, दया, क्षमा, ब्रह्मचर्यं, विनयश्च—एतानि धर्मलक्षणानि। सदाचारपालनात् परलोकसिद्धिः भवति।