पुरा धर्मज्ञैः एवमुक्तम्—गृहस्थः पादप्रक्षालनतोयम्, उच्छिष्टभोजनं, पुरीषमूत्रञ्च गृहात् बहिः क्षिपेत्। तस्मात् पवित्रतां प्रार्थयन्, तीर्थेषु, पद्मिन्यः सरःस्वु, प्रवाहितनद्यः च स्नानं कुर्यात्। न च जनद्विष्टेन, भीरुणा, वा दूषितया स्त्रिया सह संवादं कुर्यात्। यदि तादृशैः स्पर्शः वा संवादः कृतः स्यात्, सूर्यदर्शनात् शुद्धिरभ्युपैति। अपसदः, निष्कासिताः, नग्नाः, पतिताः च—एषां लक्षणानि श्रोतुमिच्छामि, इति पृष्टे, तेषां धर्मः प्रोच्यते। सुतिका नाम द्वयोरपि, तयोः भोजनं अशुद्धमिति निगद्यते। पितृदेवतार्चनं यो न लभते, स क्लिबः उच्यते। परलोकहितं यो न चिन्तयति, स मुषकः इति कथ्यते। तस्य भोजनात् कठिनेन शुद्धिर्लभ्यते। परगुणद्वेष्टा स श्वा इति प्रसिद्धः। देवैः स कुक्कुटः इति कथ्यते, तस्य च भोजनं अशुद्धम्। संकटे न स्थिते स पतितः इति पण्डितैः अभिहितः। गवां ब्राह्मणस्त्रियाश्च वधकः दूषितः इति कथ्यते। धर्मज्ञैः ते नग्नाः इति स्मृताः, तेषां भोजनं च अशुद्धम्। शरणागतं परित्यजति यः, स चाण्डालः, अधमः मनुष्येषु। कूपभोजनं कृत्वा, चान्द्रायणं प्रायश्चित्तं विधत्ते। तथैव, तृत्र्यहमुपोषणेना शुद्धिरुपलभ्यते। कञ्जनभोजनात् अपि, त्र्यहमुपोषणेन शुद्धिः। न तु कदापि किञ्चित्कर्म विशेषार्थं छेद्यं कार्यम्। सर्वेषां बन्धूनां निधनं सम्प्राप्ते, भृगुणा एवमुक्तम्। तृतीयदिने, चतुर्थे, सप्तमे वा, अस्थिसञ्चयः कार्यः। शुद्धैः, सगोत्रैः, जलैः संस्काराः क्रियन्ते। बालस्य, परिव्राजकस्य, त्यक्तजीवितस्य, देशान्तरे मृतस्य च, समः नियमः। गर्भपातस्य अपि, स एव विधिः यथासम्भवजननस्य। वैश्यस्य षड्रात्रं, शूद्रस्य द्वादशरात्रं, धर्मः। सर्वे वर्णाः स्वकर्माणि यथाक्रमं कुर्वन्तु। पितृयज्ञः मृतस्य वर्षेण बन्धुभिः कार्यः। यथाशास्त्रं तस्य तर्पणं कार्यम्। येन पितरः सन्तुष्टाः भवन्ति, तत्कर्तव्यम्, हे राक्षस। यः अक्षयं कामयेत्, स पात्रे दद्यात्। धर्मेण धनं सम्पाद्य, शक्त्या यज्ञाः कुर्यात्। यत् आर्यैः न गुप्तव्यं, तत् अकौटिल्येन कार्यम्। धर्मार्थकामसिद्धिः इहामुत्र च शुभा। अथ वानप्रस्थधर्मं प्रवक्ष्यामि, शृणु। भूमौ शयनं, ब्रह्मचर्यं, पितृदेवतात्मनां अतिथीनां च पूजनम्। वन्येन आहारः, घृतं च—एष वानप्रस्थस्य नियमः। गृह एव आत्मसंयमः, स्थायित्वं न, आत्मविद्यायाः अभिलाषः, आत्मसाक्षात्कारः च। एवं धर्मः धर्मज्ञैः प्रतिपादितः, येन जीवने शुद्धिः, पुण्यम्, च शाश्वतम् आनन्दं च लभ्यते।