शृणुत, भोः, अधुना खाद्यस्य विधानं प्रवक्ष्यामः। तत्र शाल्यन्नं स्निग्धरहितं क्षीरसम्भूतानि च पदार्थाः भोज्यत्वेन निर्दिष्टाः। तथैव विभक्तमाषादयः मनुना खाद्यानि अभिहितानि। तृणानां मूलानि, शैलवृक्षसम्भूतानि च धान्यानि अपि ग्राह्याणि सन्ति। वस्त्राणां शुद्ध्यर्थं यः तरुकाष्ठवस्त्राणि धारयति, तानि जलेन शुद्धानि भवन्ति। कर्पासवस्त्राणां तु भस्मना सह शुद्धिः विधीयते। मृद्भाण्डानि पुनः दग्ध्वा शुद्धानि भवन्ति। ये मार्गे लब्धानि, अज्ञातसम्भूतानि, वा दासवर्गेण कृतानि, तेषां विषये शुद्धिः स्मृता। बालवृद्धकृतानि, बालस्य मुखं च शुद्धमेव। द्विजश्रेष्ठस्य वाक्सिक्तानि, सूर्यतप्तजलकणाः अपि शुद्धाः। गृहे तु लेपन-क्षालन-प्रोक्षण-मार्जन-शोधनैः शौचं लभ्यते। शुद्ध्यर्थं मृद्-जल-भस्म-क्षाराणि उपयोज्यानि। ताम्रपात्राणि स्नानपात्राणि च भस्मना जलेन च शुद्ध्यन्ते। अन्ये द्रव्याणि तु गन्धनाशेन विशुद्धानि। भारवाहकश्च गर्दभो शुद्धः, पशुग्राही श्वा अपि शुद्धः। किल्नायनपक्वानि वस्तूनि वायुनैव शुद्ध्यन्ते। यत्राग्रभागः छिद्यते, शेषं प्रोक्षणेन शुद्धं स्यात्। यदि मलस्य ज्ञानं नास्ति, वा पूर्वं ज्ञातं, तर्हि शुद्धिः न विधीयते। मलस्पर्शात् स्नानं कर्तव्यम्, यथा शववाहकः अपि स्नानं कुर्यात्। केवलं आचम्य, गावं स्पृष्ट्वा, सूर्यं वीक्ष्य च शुद्धिः सिध्यति। पादशौचजलम्, उच्छिष्टं, विट्, मूत्रं च गृहे न स्थापयेत्, बहिः क्षिपेत्। पवित्रसरोवरस्नानं, पद्मिनीषु, प्रवाहिषु च नद्यः स्नातव्याः। यस्मै जनाः द्वेष्टारः, भीरुः, वा दूषिता स्त्री— तैः सह संवादः न कर्तव्यः। यदि स्पर्शः संवादः वा जातः, सूर्यदर्शनात् शुद्धिः लभ्यते। ये पतिता, बहिष्कृताः, नग्नाः, चाण्डालादयः— तेषां लक्षणानि श्रोतुमिच्छामि। द्वावपि सूतिके इति कथ्येते, तयोः अन्नं अशुद्धम्। यः पितृदेवतार्चनं न कुर्वन्ति, स क्लीबः उच्यते। यः परलोकस्य हितं न चिन्तयति, सः मार्जारः। तं मूषकं वदन्ति, तस्य अन्नं भुक्त्वा कठिनेन शुद्धिः। यः परगुणद्वेष्टा, सः श्वा इति स्मृतः। देवाः तं कुक्कुटं वदन्ति, तस्य अन्नं अपि अशुद्धम्। यदि न आपदि, तर्हि पण्डितैः पतितः घोषितः। यः गाम्, ब्राह्मणं, स्त्रीं वा हन्ति, सः दूषितः उच्यते। तान् साधवः नग्नान् वदन्ति, तेषां च अन्नं अशुद्धम्। यः शरणागतं परित्यजति, सः चाण्डालः, अधमः नरः। यः कूपे आहारं भक्षयति, तस्य अन्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। तस्य अन्नं भुक्त्वा, उपवासेन त्र्यहं शुद्धिः लभ्यते। कञ्जनं अन्नं भुक्त्वा अपि, त्र्यहं उपवासेन शुद्धिः। विशेषेण कार्यार्थं छेदनं कदापि न कर्तव्यम्। एवं, धर्मशास्त्रेषु भोजनस्य, वस्त्रशुद्धेः, पात्रशुद्धेः, व्यवहारशुद्धेः च विधानं मनुना निर्दिष्टम्।