शृणु, धर्मप्रिय! यः पुरुषः धर्ममार्गेण चरितुं इच्छति, स सर्वदा भग्नासनपात्रादीनि दूरेण परिहरेत्। यदा स्त्रियः संपूर्णसंख्यया तिष्ठन्ति, तदा ताः परित्यजेत्; शुभसमवायेषु तु सर्वेषु कार्येषु भागं गृह्णीयात्। बुद्धिमद्भिः स्त्रीभिः सह तादृशानि कर्माणि न आचरितव्यानि; अन्यासु तु सर्वत्र सर्वाणि कार्याणि कर्तुं शक्यन्ते। मूलदेशे, वने, भाग्रपथे च मांसभोजनं वर्जयेत्; तथा स्त्रीभिः सह माघाकृत्तिकोत्तरेषु न सम्प्रवर्तेत्। दक्षिणाभिमुखेन न भोक्तव्यं, पश्चिमाभिमुखेन अपि अस्मिन्लोके न भोज्यम्। परस्परस्पृष्टानि माल्यं भोजनं पेयं वस्त्रं वा बुद्धिमान् न धारयेत्। ग्रहे, बन्धुषु गच्छत्सु, जन्मनक्षत्रे च, उपवासः कार्यः। नक्तचराधिप, स्नानानन्तरं हस्तेनाङ्गानि वस्त्राणि च शोषयेत्। यत्र क्रोधरहिताः धर्मनिष्ठाः अमर्षशून्याः कृषकाः औषधयः च सन्ति, तत्र जनाः नित्यं उत्सवपरायणाः, वैरबद्धाः, विजयकाङ्क्षिणश्च भवन्ति। अथ खाद्यविधानं प्रवक्ष्यामः। स्निग्धं निर्युष्टं शाल्यन्नं, क्षीरसम्भवश्च आहारः उपयोज्यः। एवमेव विप्रकर्षितमुद्गादिकं मनुना आहाररूपेण निर्दिष्टम्। तृणमूल्याणि धान्यानि, पर्वतरुजन्यानि च ग्राह्यानि। सर्वेषां चर्मवस्त्राणां शौचं जलेन भवति, कर्पासवस्त्राणां भस्मना सह शुद्धिः। मृद्भाण्डानि पुनः तापेन शुद्ध्यानि। यद् मार्गे लब्धं, अज्ञातसम्भवम्, दासैः कृतं वा, बालवृद्धकृतं बालमुखं च शुद्धम्। द्विजोत्तमवाक्स्रवः, सूर्यतापितजलविन्दवश्च शुद्धाः। लेपनक्षालनक्षालनमार्जनगृहशौचैः शौचं लभ्यते। मृद्जलं भस्मक्षाराणि च शौचाय प्रयोज्यानि। भस्मना जलेन च ताम्रपात्राणि प्रक्षालनपात्राणि च शुद्ध्यन्ति। अन्यानि पदार्थाः गन्धवियोगेन शुद्ध्यन्ते। भारवाहकः गर्दभो विशुद्धः; पशुग्राही श्वा अपि शुद्धः। पक्वमृद्भाण्डानि वायुनैव शुद्ध्यन्ते। ऊर्ध्वभागं निष्कास्य, शेषं प्रक्षालनशुद्धं भवति। अज्ञातमलम् अथवा पूर्वज्ञातमलं चेत्, तत्र शौचं न विधीयते। मलेन स्पृष्ट्वा, मृतवाहकः वा, शौचाय स्नातव्यम्। केवलं जलेन आचम्य, गावं स्पृष्ट्वा, सूर्यं वीक्ष्य च शुद्धिः सिध्यति। पादप्रक्षालनं, उच्छिष्टं, मलमूत्रं च गृहात् बहिः क्षिपेत्। पुण्यतीर्थेषु, पद्मवन्तिषु सरस्सु, प्रवाहिषु नद्यः च स्नातव्यम्। जनद्विष्टेन भीरुणा दूषितया वा स्त्रिया सह न संवादः कार्यः। तैः स्पृष्ट्वा वा संभाष्य वा, सूर्यदर्शनात् शुद्धिः लभ्यते। ये पतिता बहिष्कृताः नग्नाः चाण्डालादयः, तेषां लक्षणानि श्रोतुमिच्छामि। द्वौ अपि सूतिकेति कथ्येते, तयोः भोजनं अशुद्धम्। यः पितृदेवपूजां न करोति, स क्लिब इति निर्दिष्टः। यः परलोकस्य हिताय न यतते, सः मारीचः इति कथ्यते। तमूषिकं वदन्ति; तस्य भोजनेन शुद्धिः दुःखेन लभ्यते। एवं धर्मशास्त्रे निर्दिष्टं, यत् कर्तव्यं, यत् वर्जनीयम्, च यत् शुद्ध्युपायः, सर्वं सम्यग् अवगन्तव्यम्।