सर्वे सप्तलोकाः पृथिवीं च निर्माय, शुभप्रभाते माम् आशंसन्तु। दुष्टस्वप्ननाशः स्यात्, हे निष्पाप, भगवतः प्रसादेन प्रभाते शुभता एव सम्पद्येत। प्रातरुत्थाय ‘हरि’ इति उच्चार्य, कृत्यं विहितमार्गेण गन्तव्यम्। ततः गोशालायाम्, गावः आश्रित्य, पूर्वापरयोः शौचकर्म कर्तव्यम्। तत्र उभयकर्मणि पञ्चचतुष्कैकभागान् गृह्णीयात्, अङ्गाय मृत्तिकाय च एकैकं भागम्। शौचार्थं सुशीलैः उपदिष्टम् वल्मीकमृत्तिकां च मृत्तिकां च गृह्णीयात्। आरम्भे द्विवारं निर्मलजलैः मुखं प्रक्षालयेत्। ततः केशच्छेदनं दन्तधावनं च कृत्वा, दर्पणे अपि मुखदर्शनं कुर्यात्। होमं विधाय, शुभैः भूषणैः भूषितः सन् बहिः गन्तव्यम्। तत्र मृत्तिका, गोमयः, स्वस्तिकं, अक्षताः, लाजाः, मधु, ब्राह्मणकन्या च उपयुज्यन्ते। अश्वत्थवृक्षं पूजयित्वा, स्वधर्मकर्म अपि आचरितव्यम्। एवं कृत्वा, इच्छितं फलम् अवाप्नोति; मिथ्यावचनं न कर्तव्यम्, न च असत्ये प्रवर्तेत। दोषयुक्तः न भवेत्, धर्मं न परित्यजेत्, अधार्मिकजनैः सह न संप्रवर्तेत्। शून्ये स्थले, परित्यक्तगृहे, रजस्वलासु, वा जले, गृहस्थः तत्र मैथुनं न कुर्यात्। यः पशून् निरर्थकं हन्ति, सः पातकं नरकप्रदं प्राप्नोति। परदारग्रहणस्य फलात् भीतिः अस्मिन्लोके कार्या। परधनं नरकाय, परदारः मृत्यवे नेतारौ। दृष्ट्वा, स्पृष्ट्वा, संभाषणं च तैः न कुर्यात्। एष एव नियमः जनन्याः स्वकन्यायाश्च विषये। भग्नासनपात्रादीनि दूरतः परिहरेत्। स्त्रीणां संपूर्णसंख्यायाम् उपवेशनं न कुर्यात्; शुभसमाजे तु सर्वकर्मसु प्रवर्तेत्। सुबुद्धिसम्पन्नया स्त्रिया सह तादृशं नाचरेत्; अन्यासु सर्वाणि कर्माणि सदा कुर्यात्। मूलस्थले, अरण्ये, भाग्रमार्गे च मांसं परिहरेत्; तथा स्त्रीणां माघा-कृत्तिका-उत्तरायाम् च। दक्षिणदिशं प्रति खादनं न कुर्यात्, न च पश्चिमदिशं प्रति। परोपभुक्तमाल्य-आहार-पान-वस्त्रं न धारयेत्। ग्रहणे, बन्धुषु गच्छत्सु, जन्मनक्षत्रे च वर्जनं कार्यम्। स्नानानन्तरं हस्तेनाङ्गवस्त्राणि शोषयेत्। यत्र कोपशून्याः न्यायनिष्ठाः अमत्सराः कृषकाः ओषधयश्च सन्ति, तत्र जनाः उत्सवेषु सदा प्रवृत्ताः, परस्परवैरबद्धाः, विजयायैव उत्सुकाः। अथ वयं भोज्यविधिं वदामः। स्निग्धं निर्घृतं च शाल्यन्नं क्षीरसम्भूतानि च भोज्यानि। तथैव विभिद्य शृतानि मुद्गादीनि च मनुना उक्तानि। तृणमूल्याणि, पर्वतद्रुमसम्भूतानि धान्यानि च ग्राह्याणि। सर्वेषां च वल्कलानां जलप्रक्षालनं शौचाय। कर्पासवस्त्राणां भस्मना सह शौचं सिध्यति। मृन्मयानि पात्राणि पुनः तापनात् शुद्धिं यान्ति। मार्गे लब्धं, अज्ञातसम्भूतं, दासैः कृतं च वस्तु। बालवृद्धकृतानि, बालमुखं च शुद्धानि। द्विजश्रेष्ठवाक्यबिन्दवः, सूर्यतप्तजलबिन्दवः च शुद्धाः इति। एवं प्रतिदिनं धर्ममयः जीवनमारभेत, भगवत्प्रसादेन शुभमवाप्नुयात्।