सर्वतीर्थेषु पुण्ये सरस्वती नाम नदी श्रेष्ठा, या सुन्दरं कण्ठरं प्रवहति। तत्र एकः महाकापालिकः भगवन्तं प्रार्थयते—"देहि मे भिक्षां, भगवन्, अहं महाकापालिकः अस्मि, प्रभो।" ततः स महेश्वरं प्रार्थयामास—"त्रिशूलेन वामभुजेन मां तुद।" तदा महेश्वरः शीघ्रं नारायणस्य वामभुजं तुदति स्म। तस्मिन् काले, एकः दिव्यः पुरुषः आकाशं आरोहति, ताराभिः भूषितः तिष्ठति स्म। तस्मात् शङ्करांशसम्भूतः दुर्वासा उत्पन्नः। पुनः तस्माद् एकः युवा कवचधारी समुत्पन्नः, युद्धाय सज्जः। स उवाच—"कस्य स्कन्धं छिनदामि, यथा ताडपत्रं शाखायाः पतति?" तदा अन्यः उवाच—"एष ब्रह्मपुत्रः, यस्य दुष्टवचनानि शतसूर्यप्रभानि, एनं पातय।" ततः स वीरः अक्षयाणि शराणि गृहित्वा युद्धाय कृतनिश्चयः। सहस्रं दिव्यानि वर्षाणि युध्यमाने, हरः विरिञ्चिं उपसृत्य उवाच। तदा महाबलैः शरैः आहतः, दश दिशः अपि विस्मयकारिण्यः अभवन्। पराजितः सः कृत्यं करिष्यति; मम महात्मा अपि तथा करिष्यति। ततः धर्ममूलः देवः समरे पुरुषं पुरुषेण क्षिप्तवान्। एवं स्थिते, ब्रह्मा शोकसम्भ्रान्तः, चिन्तया इन्द्रियाणि विक्षिप्तानि अभवन्। तदा रुधिरार्द्रकेशिनी घोररूपा ब्रह्महत्या हरं उपसृत्य तिष्ठति। हरः पप्रच्छ—"काऽसि त्वं, क्रोधेन आगता? किं हेतोः? तद् वद।" सा उवाच—"अहं ब्रह्महत्या, त्वां प्राप्य आगता; मां गृहाण, त्रिनेत्र!" ततः त्रिशूलधारी रुद्रः, दुःखितरूपः, अग्रे गतः। सः मुनिसत्तमौ नरनारायणौ दृष्टवान्। तत्र सा ब्रह्महत्या स्नानार्थं यमुनां गतवती, किन्तु तस्याः जलं शुष्कम् अभवत्। सा प्लक्षजां स्नानाय प्रविष्टवती, किन्तु सा नदी अपि अन्तर्हिता। ततः सा सैन्धववनं गत्वा यथेष्टं स्नानं कृतवती। तथापि स्नात्वा अपि सा तीव्रा ब्रह्महत्या न त्यक्तवती। आत्मसंयमयोगयुक्तः जलदध्वजः अपि पापात् विमुक्तिं न लेभे। ततः सः तत्र गत्वा चक्रधारिणं गरुडध्वजं भगवन्तं दृष्टवान्। सः अञ्जलिं कृत्वा हरः स्तोत्रं जपितुम् आरब्धवान्—"हे वासुदेव, शङ्खचक्रगदाधर, नमस्ते। अनन्त, निर्गुण, अगम्य, स्रष्टा, ज्ञानाज्ञाननिर्वलम्ब, सर्वस्य आधार, नमस्ते। त्वया, भगवन्, चराचरं जगत् सृष्टम्। प्रजापालक, महाबाहो, जनार्दन, नमस्ते। देवेश, गुणसम्पन्न, सर्वव्यापिन्, नमस्ते। त्वं वायुः, बुद्धिः, मनः, रात्रिः; नमस्ते। त्वं क्षमा, दानं, दया, लक्ष्मीः, दमः, भगवन्। त्वं उपवेदाः, भगवन्; त्वमेव सर्वम्। नमस्ते। अस्मिन्लोके त्वं मया दयालुः इति अभ्युपगम्यसे; पापबंधनात् मामुद्धर, केशव। दग्धः अस्मि, नष्टः अस्मि, अविचार्य कृतवान्; शुद्धिं कुरु, त्वं तीर्थः। नमः नमः।" एवं भगवतः वचनानि ब्रह्महत्यापापनाशनाय उक्तानि। शुभदं धर्मवृद्धिकरं ब्रह्महत्यानाशनं च तेन दत्तम्। सः सदा प्रयागे योगशायिनित्याख्येन प्रसिद्धः वसति।