ये पुरुषाः, येषां पादस्पर्शः पत्न्याः, वृद्धेषु, गुरुषु च जातः, ते भीषणं रौरव-नरकं प्राप्नुवन्ति, यत्र ते जानु-पर्यन्तं दग्धाः भवन्ति। तेषां मुखे तापित-लोह-गोलाः निवेश्यन्ते, अद्भुतं दृश्यते। ये पापिनां दोषान् पश्यन्ति, तान् निन्दन्ति च, तेषां कर्णयोः धर्मराजस्य सेवकैः शूलैः छिद्यन्ते। ये कूपान्, तालान्, सरांसि च भङ्गयन्ति, तान् यमस्य सेवकाः तीक्ष्णैः कटारैः छिनन्ति। तेषां गृध्रैः गुदात् अन्त्राणि अपि निष्क्रियन्ते। दुर्भिक्षे, संकरे वा, ते श्वभिः खाद्ये निवेश्यन्ते। यन्त्रपीडिताः जनाः सेवकैः ताडिताः पीडिताः च भवन्ति। ते शिलायन्त्रेषु क्रियन्ते, शोषकैर् शुष्कीकृताः च। कृशाः, शुष्क-तालु-ओष्ठाः, ते वृश्चिक-कूपे निवेश्यन्ते। शाल्मली-वृक्षं, अग्नि-तप्त-कण्टकं, आलिङ्गन्ति। यः तेषां गुरुः, स शिलां शिरसि धारयति। ते मल-मूत्रे पतन्ति, दुर्गन्ध-पूय-युक्ते। मूढाः अन्योन्यं मांसं खादन्ति। यः गर्भ-पिण्डस्य हविर्भागं खादति, कृमीन्, पिपीलिकाः वा भक्षयति, यजमानः, ऋत्वा च, उभौ स्थूल-कीटकौ भवतः। ते नरके वृकैः खाद्यन्ते, हे रात्रिचर। गो-भूमि-चौराः, गो-हन्तारः, स्त्री-बाल-हन्तारः च, सोम-विक्रेता, वेद-विक्रेता, मिथ्या-साक्षी, एते सर्वे महा-रौरव-नरके वसन्ति। दीर्घकालं ते अन्धतमिस्रे, ततः खड्ग-पर्ण-वनं याति। तेषां पापकृतां गर्तः दृश्यते। सर्वे एते क्रमशः वर्णिताः, ये कृतघ्नाः, लोकनिन्दिताः च। यथा अनन्तः महा-नागेषु अग्रः, भूमिः भूतानां मध्ये श्रेष्ठा, कृषिभूमिः भूमिषु उत्तमा, तीर्थेषु विस्तीर्ण-जलं प्रधानं, ब्रह्मस्थानं लोकेषु श्रेष्ठं, धर्मकृत्येषु सत्यम् अग्रं, सुम्भ-वंशः तपस्विषु श्रेष्ठः, आगमः शास्त्रेषु उत्तमः, मनुः धर्मशास्त्रेषु अग्रः, अमावास्या-पूर्णिमा तिथिषु श्रेष्ठे, उत्तरायण-दानं दानेषु, त्वं राक्षसश्रेष्ठः, बन्धः नागेषु, मल्लिका पुष्पेषु, काञ्ची नगराणां, रम्भा स्त्रीषु, गृहस्थः श्रान्तेषु, आम्रः फलानां, अशोकः कुसुमेषु, पथ्या औषधेषु, क्षीरं श्वेतद्रव्येषु, कर्पासः वस्त्रेषु, काकमाची शाकेषु, लवणं रसेषु, वटः वृक्षेषु, शिवः विद्वत्सु श्रेष्ठः, दुर्गेषु, उग्रस्थानेषु, रात्रिचराधिपः वैतरणी राजा पतनं कारणं, मित्र-घ्नस्य न प्रायश्चित्तं, कोटि-कोटि-वर्षेभ्यः पापं न नश्यति। अथ महर्षयः जम्बूद्वीपस्य स्वरूपं वर्णयन्तु। तस्य नव विभागाः, विस्तीर्णाः, स्वर्ग-मोक्ष-फलदाः च।