संसारे पापानां विविधा दुष्परिणामाः दृश्यन्ते। तत्र कश्चित् मोहितः जनः तीक्ष्णचञ्चूनां पक्षिणां द्वारा द्विधा छिद्यते। तस्योपरि पक्षिणः स्थित्वा चञ्चूनैव तं आघातयन्ति। वज्रसमानचञ्चुकनखाः काकाः तस्य जिह्वाम् विदारयन्ति। त एव अधः पतित्वा मलपयःपूरुषे निमज्जन्ति। ये जनाः बालान्, पितरम्, अग्निम्, मातरं च अन्नं दत्वा न भोजनं कुर्वन्ति, ते सूचिमुखाः भूत्वा, पर्वतसमानदेहाः, तीव्रतृष्णया पीड्यन्ते। राक्षसाधिपते, ये मलम् खादन्ति, ते नरकं गच्छन्ति। ये भोजनं वितरन्ति न, ते कफमयम् अन्नं लभन्ते। तेषां हस्ताः अतितप्तलोहमयकुण्डेषु क्षिप्यन्ते। यमस्य दूतैः तेषां नेत्रेषु अग्निः प्रक्षिप्यते। ये पत्न्याः, वृद्धस्य, गुरोः वा पादस्पर्शं कुर्वन्ति, ते रौरव-नरके क्षिप्यन्ति, यत्र जानुपर्यन्तं दह्यन्ते। तेषां मुखे तप्तलोहपिण्डाः विस्मयजनकाः क्षिप्यन्ति। ये पापिनः दृष्ट्वा तेषां निन्दां कुर्वन्ति, तेषां कर्णौ धर्मराजस्य दूतैः विदारितौ। ये कूपतालाबन्धान् भङ्क्त्वा विनश्यन्ति, तेषां यमदूतैः तीक्ष्णतरकृपाणैः छेदः क्रियते। काकैः तेषां गुदप्रदेशे अन्त्राणि अपि विदार्यन्ते। दुर्भिक्षे वा संशये, तान् श्वानानां भोजनमध्ये क्षिप्यन्ति। यन्त्रपीडिताः जनाः यमदूतैः ताडिताः पीड्यन्ते। ते शिलायन्त्रेषु चूर्णिताः, शोषकैर् शुष्कीकृताः। कृशाः, शुष्कतालु-ओष्ठाः, विषसर्पगर्ते क्षिप्यन्ति। ते शाल्मलीवृक्षं अग्नितप्तकण्टकं आलिङ्गन्ति। तेषां गुरुः शिलाम् शिरसि धारयितुं यत्नं करोति। ते मलपयःपूरुषे पतन्ति, दुर्गन्धपुष्पूरिते। मूढाः, एकस्य मांसं अन्यः खादति। यो गर्भपातस्य हविः खादति, कृमीन् वा पिपीलिकाः खादति, तत्र यजमानः, होता च, उभौ स्थूलकीटकाः भवतः। रात्रिचर, तान् नरके शृगालैः खादितुं क्षिप्यन्ति। गोभूमिहरणं, गवां, स्त्रीबालवधं, सोमविक्रयः, वेदविक्रयः, मिथ्यावचनं च—एते सर्वे रौरवनरके वसन्ति। दीर्घकालं ते अन्धतमिस्रे, ततः शस्त्रपत्रवने स्थायिनः। तेषां पापकृत्यानां निमित्तं महापातालः दृश्यते। एते सर्वे यथाक्रमं वर्णिताः—ये कृतघ्नाः, लोके निन्दिताः। यथा अनन्तः महाशेषनागेषु श्रेष्ठः, पृथ्वी सर्वेषु भूतेषु मुख्यः, यथा कृषिभूमिः भूमिषु उत्तमा, तीर्थेषु विस्तीर्णजलम् श्रेष्ठम्, ब्रह्मलोकः लोकानां मध्ये प्रमुखः, सत्यं धर्मकृत्येषु उत्तमम्, सुम्भवंशः तपस्विषु अग्रणी, आगमः शास्त्रेषु श्रेष्ठः, मनुः धर्मशास्त्रेषु मुख्यः, अमावास्या पौर्णमासी च तिथिषु श्रेष्ठे, उत्तरायणदक्षिणायणे दाने च श्रेयः—एवं धर्मविधानस्य महत्त्वम् उपनिषदं दर्शयन्ति।